phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

John Mercey

-
Je laatste trein vertrok en nam je mee naar onbekende bestemming.

Mijn leven wordt steeds dooier

Uitvaartinformatie

John is thuis, alwaar geen bezoek.

 

De plechtigheid voorafgaande aan de crematie zal plaatshebben in de aula van crematorium Eikelenburg, Eikelenburglaan 7 te Rijswijk, op donderdag 24 januari om 15.15 uur.

 

Na de plechtigheid is er gelegenheid elkaar te ontmoeten in de ontvangkamer van het crematorium.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor John Mercey

Deel deze pagina
52 jaar geleden

John en ik kennen elkaar al vanaf 1966 toen we in dezelfde klas terecht kwamen op de UTS Christiaan Huijgen in Rotterdam. Op de foto staat hij rechts achterin een werkstuk op te meten. Na schooltijd zijn we elkaar een jaar of tien uit het oog verloren. John bleek later redelijk dicht bij ons in de buurt te wonen in de Willebrordusstraat. In zijn fraaie pand hebben we samen heel wat uurtjes aan restauratie besteed. Verfkrabben, plafonds restaureren, kamer behangen en de grootste klus: een betonvloer in de bedrijfsruimte storten. De gemeente bleek helaas andere plannen met de wijk te hebben en de restauratie is toen gestaakt. Kort daarop zijn we verhuisd en zijn we elkaar wederom uit het oog verloren. Toen John na het TNO bij een bedrijf een inkoopfunctie kreeg kwamen onze wegen weer bij elkaar. In zijn functie bij het Stoomtreinmuseum Hoorn-Medemblik heeft hij vaak dankbaar gebruik gemaakt van overtollige en niet verkoopbare kottergereedschappen uit mijn bedrijf. We zullen de opgewektheid en de luchtige (bijna droge Engelse) humor van John gaan missen.  Wij wensen de nabestaanden veel sterkte met het verlies.

Martin & Mirry Romeijn
Bestemming: Handelsterrein.

Ook ik ken John sinds 1966, toen de opheffing van het trambedrijf der RTM ons beiden naar Hellevoetsluis bracht, waar we op identieke Honda bromfietsen aankwamen; zoiets schept meteen een band. 

Na enige tijd viel de TS-werkgroep in Hellevoetsluis door intern geruzie uit elkaar, en John voelde zich bij dat platte geschreeuw net zo weinig thuis als ik; zodoende kwamen we elkaar weer tegen in Hoorn bij de Museumstoomtram, waar we alletwee machinist werden. En dat is eigenlijk altijd zo gebleven ... op deze foto uit 1975 staan Jaap Nieweg (de latere directeur van de Stoomtram), John en ik met elkaar te kletsen voor vertrek van den tram: Jaap en ik allebei met een baard zoals in die tijd gebruikelijk, en John keurig clean shaven, zoals het hoort. Later, veel later, was zo'n baard geen mode meer, en dat was voor John dus een reden om zijn baard te laten staan. Ach ja, een heer gaat immers zijn eigen eenzame weg!

Maar met een onbekende bestemming is hij niet vertrokken hoor. Die bestemming heet het Handelsterrein en daar liggen ontelbaar vele sporen waarop de hele dag gerangeerd wordt; in een der vele loodsen aldaar, de goederenloods, heeft Henk Ontrop z'n kantoortje en daar brandt aldoor een olielamp en de kolenkachel en is voortdurend koffie en daar komen we elkaar tegen om de toestand bij den Maatschappij te bespreken.

John, het ga je goed en tot ziens!

Bob DBoekhout

Is uiteindelijk toch de man met de zeis gekomen. Je rekende er al niet meer op, altijd was er weer een tijdelijke ziekte remmer en zei hij: "Voorlopig zullen jullie het nog een poosje met mij moeten doen en hoef je mijn kast niet leeg te halen." Iedereen had grote bewondering voor zijn levenslust en prestaties ondanks de beperkingen.

De herinneringen aan John maar vooral de belevenissen zijn zo talrijk, dat opschrijven daarvan een dik boekwerk op zou opleveren. John was altijd geïnteresseerd in techniek maar ook in de geschiedenis van zijn geboorteplaats Rotterdam. Hij trok regelmatig met zijn vader lopend erop uit, om in de stad alles te bekijken. Zo kwam ik John in het najaar van 1966 tegen in de Putselaan. Hij had uit de krant vernomen dat daar de RTM trambaan werd opgebroken. Toen ik vertelde dat een gedeelte van het materieel gered was en in Hellevoetsluis stond, kwam hij de volgende zaterdag op z'n Honda brommer er ook naar toe. Vanaf dat moment stak John alle vrije tijd in het restaureren van tramerfgoed. We hebben vele ritten op de brommers gemaakt door de, vooral in de winter, koude binnenlanden van Voorne. In 1970 ben ik naar Hoorn gegaan en in 1973 is John mij achter nagekomen. John was een briljante technicus en is aan alle restauratieprojecten van doorslag gevende betekenis geweest. De daarvoor benodigde draai- en freesbanken regelde hij bij TNO en betaalde ze ook nog zelf. Voor de herbouw van Loc NS3737 en Bello nam hij onbetaald verlof en zelfs ontslag bij zijn werkgever TNO. Tot bijna op het laatst kwam hij om gecompliceerd draai- en freeswerk aan loc 6513 af te ronden en instrueerde anderen hoe ze dat moesten doen. In deze droeve tijd overheerst toch de herinnering aan de ongelofelijke hoeveelheid plezier en lol die wij gehad hebben. John kwam vrijdagavond al werken en sliep dan in Twisk. Die avonden in Twisk en soms gezamenlijk etend bij de familie Kentie, waren hilarisch, mede door de onnavolgbare Mercey humor. Wat hebben we ontzettend gelachen.

Het was een voorrecht John 53 jaar gekend te hebben. Hij was een echte vriend, vooral op de momenten dat het echt nodig was. De tram gaat verder, maar met een groot gat in de werkplaats sfeer

Marius en Jeanet van Rijn
wij deden samen examen

John en ik kenden elkaar sinds 1973. Beide als beginnend leerling stoker en later als leerling machinist bij de Museumstoomtram Hoorn - Medemblik, deden wij op 20 april 1976 samen examen als machinist. Eerder al deden wij met goed gevolg het schriftelijk en mondeling theorie examen, dat werd afgenomen door Willem Bos NS PZ7, de heer Olden, Chef Tractie & Materieel NS Alkmaar en Piet Scholten, de directeur SHM.  Op die 20ste april reden wij met loc 5 naar Medemblik en terug, onder het toeziend oog van de Alkmaarsche tractieopzichter Burgerink, die nog echt stoombevoegd was en nog bij NS ook op Bello had gereden. John stookte heen en reed terug toen ik stookte. Daarna hebben we voor onze dieselbevoegdheid nog een retourrit Hoorn - Wognum met het motorrijtuig MB 1503 "Uyl" gereden. Wij kregen beide onze bevoegdheid en het toeval wilde, dat wij samen als zelfstandige machinisten werden ingeroosterd voor een dienst op het gasttraject Leeuwarden - Stiens.

 

Natuurlijk hebben John en ik veel meer verbindingen samen, maar deze zal altijd bij mij aan de oppervlakte van de herinnering blijven. Voor mij mooie en dierbare herinneringen.

Jaap Nieweg
Project NS6513

De bouw van de NS6513 is een bijzonder project geweest op vele verschillende fronten. Een team vrijwilligers ging een bijna onmogelijke klus aan. Maar met een goed team kun je bergen verzetten en een goed team dat hadden we! John behoorde tot het kernteam. Een unieke vakman met  veel kennis, kwaliteit, diepgang en enthousiasme.

Binnen het 6513 project heb ik samen met John aan een paar unieke deelprojecten mogen werken. Het was geweldig om te ervaren hoe John, helemaal in z'n element, genoot van de werkzaamheden. Trots op de samenwerking, maar vooral met veel respect voor de man die er lichaamlijk voor vocht om nog zo lang mogelijk onderdeel te kunnen blijven van ons team.

Niets was ons te gek om het John zo gemakkelijk mogelijk te maken. Krukjes werden klaar gezet, tilwerk direct uit handen genomen en de koffie werd gehaald. 'Opruimen... dat doen wij wel John!'

Technische besprekingen verschoven echter steeds meer van de werkbank naar de mailbox. Zelfs de rustmomenten op bed werden door John gebruikt om technische vraagstukken rustig te overdenken. Het resultaat verscheen de volgende dag in de mailbox onder de noemer 'bed ideeen'.

Gebracht door Anja heeft John het resultaat van zijn werk nog net in de praktijk kunnen ervaren al waren het wel z'n laatste dagen in Hoorn.

John, zolang de SHM blijft voortbestaan zullen nog vele stokers en machinsten genieten van je vakwerk.

Rust zacht.

Met veel respect en dankbaarheid,

Vincent van Baar

 

 

Vincent van Baar
Een herinnering

Dag John.

Je laatste trein is vertrokken en ik vermoed dat je hem nooit meer laat stoppen. Je staat er in ieder geval op de foto bij, alsof je de hele wereld rond wilt rijden met de stroomtrein en misschien nog wel verder! De chinezen staan op de achterkant van de maan, wellicht komen er in de toekomst wel treinen op de maan! Je hulp zal hard nodig zijn. Wie weet!

Ik heb in ieder geval fijn met je samengewerkt in het bestuur van de Huurdersvereniging. Was blij met je inbreng/steun en kritische kanttekeningen.

Dat we je niet meer gaan ontmoeten wil niet zeggen dat je er niet bent in gedachten. Mooie momenten duren kort, behalve in onze herinnering.

We zullen Anja steunen. Het is moeilijk voor haar, maar ze is niet alleen en is een sterke meid!

Bij elke treinreis (als is het kort) zal ik aan je denken.

Dag John!

 

 

 

Marie Jose Kruijsen
Een rots in de branding

De vereniging van huurders van het appartementencomplex Vredenburch in Rijswijk heeft haar voortbestaan beslist te danken aan John Mercey.

Toen de vereniging in zwaar weer kwam te verkeren, was het John die - zelfs met het gelijktijdig vervullen van twee bestuursfuncties - de vereniging op de been hield.

Het was een genoegen om later met John te mogen samenwerken in dat bestuur. Een positief kritische geest, een buitengewoon betrouwbaar medebestuurslid en een Engels onderkoelde humor die in onze gedachten zullen blijven.

Toen John zelf "in zwaar weer" terecht kwam was hij de realist om het tijdstip van zijn vertrek aan te kondigen.

We prijzen ons gelukkig met de inbreng van zijn Anja die maakt dat het bestuur nu niet opnieuw in zwaar weer komt te verkeren.

In dankbare nagedachtenis....

Jan

Jan C. van der Poll