phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Aad Hazebroek

-
Samen plezier, samen op reis,
samen een eenheid, samen eigenwijs.
Samen kwaad en samen goed,
Samen verdriet en samen weer moed.
Nu verder zonder hem, dat doet pijn,
te weten nooit meer samen te zijn.

Uitvaartinformatie

In verband met de Corona situatie zijn er beperkingen in de bezoekersaantallen en vinden uitvaarten meestal in besloten kring plaats..
Bezoek en uitvaart zijn uitsluitend toegankelijk voor genodigden. Daarom wordt niet altijd alle uitvaartinformatie vrijgegeven.
In sommige gevallen kunt u de uitvaart online volgen. Dit is dan op de kaart aangegeven.  

U kunt op de condoleancepagina uw medeleven betuigen aan familie en mooie herinneringen en/of foto’s delen.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Aad Hazebroek

Deel deze pagina
Condoleren

Met alle droevige harten, hebben we afscheid genomen van onze geliefde buurman, mijn hele hart dierbaar, meneer Aad, en de condoleances van de hemel aan de hele familie in het algemeen en aan zijn eervolle vrouw, mevrouw Leny

Family Karius
Gemis

Het is een stukje stiller nu bij ons in de straat.

Die grote sterke man ,genaamd onze Aad.

Is niet meer en dat doet zeer.

Als ik nu langsloop en zie die lege stoel...

Bekruipt mij een verdrietig gevoel..

 

Marijke mulder van dort
Brief voor nabestaanden

Beste Familie, vrienden en bekenden

Nu een van mijn laatste vrienden uit mijn jeugd is overleden, wil ik toch nog het e.a. vertellen. Ben vaak wezen stappen met Adriaan kwam bij de familie Hazenbroek Thuis. Veel plezier met hem gehad en hij had ook veel humor. Wij waren rond 15 jaar en gingen met een aantal vrienden op de fiets met vakantie. Bij de moerdijkbrug aangekomen moesteen van onze vrienden even op de pendalen gaan staan. Adriaan legde gelijk een groot stuk kauwgom op zijn zadel de vriend ging weer zitten en als hij dan weer op zijn pendalen ging staan dan hingen van zijn zadel naar zijn broek van die mooie draden.Wij lagen daardoor natuurlijk in een deuk Ik zelf had veel problemen thuis en mocht op een moment niet de deur uit. Mijn schoenen waren opgeborgen en mijn tweede vader ging met mijn moeder naar de bioscoop. Dan komt Adriaan mij halen en ik vertelde hem: heb geen schoenen! Adriaan zei:   geen probleem gaat even schoenen halen hij kwam terug en wij naar de bioscoop!! Laten wij nu naar de film gaan waar ook mijn ouders waren. Wij waren te laat maar de hoofdfilm was nog niet begonnen, in de pauze wilde wij een ijsje halen komt mijn tweede vader achter me aan de rest vertel ik maar niet. Dan ga ik in militaire dienst en trouwde dan raak je toch meestal je vrienden uit het oog.

Maar dan plus minus 30 jaar later ga ik vissen in Roelofarendsveen, zit er iemand aan de overkant ook op een bootje te vissen. Kijk nog eens goed dan roep Adriaan hij hoi Piet hoe is het met jou. Vertelde hem het een ander dan vraag ik heb je al wat gevangen, hij tilt zijn leefnet omhoog wat zat er in flesjes bier nou als dat geen humor is is.!

Dan kom ik hem weer tegen in de sportschool jaar of zeven geleden daar vaak over anekdotes van vroeger gesproken.

Gecondoleerd aan alle familie leden met het verlies van jullie Adriaan

Piet van der Velden

 

P.A.van der Velden
Condeleances van uw petekind.

Beste Tante Leny, kinderen en kleinkinderen. 

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen na het verlies van uw man, vader en opa.

Ome Adriaan,

Ik weet het nog goed, 21 mei, jaarlijks kwamen ome Adriaan en tante Leny op mijn verjaardag. Ik denk zeker tot mijn 12e jaar. Mijn vrolijke oom maakte samen met tante Leny mijn verjaardagen echt compleet. Ik vond het daarom extra leuk toen jullie meegingen op onze rondvaart bij de Ooievaart. Dank dat u mijn peetoom wilde zijn.

Vaarwel Peter

Peter Duivesteijn
bijzonder

Lieve Leny, kinderen,

 

Juli 1989 kwamen jullie in mijn leven, een klap, een gil, een schreeuw, en daar lag ik. Bij de boom, auto in puin. Jullie kwamen aangesneld. Aad zei tegen je, neem dat meissie maar op schoot want dit is niet goed. 

Dankjewel voor de steun, dankjewel voor de warme hand, dankjewel voor de goede zorgen. Zo Bijzonder, zo dankbaar voor die avond. 

30 jaar later hebben we nog steeds contact, een brief, een kaart, en dan zijn jullie er opeens op mijn 50e verjaardag. Mooie mensen, mooie verhalen, de stoere man, die zo intens geniet van de kleine dingen in het leven, en nog steeds dankbaar is dat we contact hebben.

Te weinig elkaar gezien, maar altijd betrokken. 

En dan opeens dit onverwachte bericht, ik schrik, maar weet dat ik in ieder geval op afstand aan jullie denk en meeleef. 

Lieve Leny, heel veel sterkte de komende periode, en je weet het, we zeggen het altijd, dit jaar gaan we elkaar echt zien..

 

Dikke kus, 

Bertina 

en ook namens Marco. 

Bertina van 't Hazeveld
herinnering

Na zoveel jaar plezier aan de kaag waar jij voor een groot deel aan bijdroeg met je haagse humor en behulpzaamheid ook met het vissen  is er nu een eind gekomen aan je reis.

Kapitein je zal voor  altijd in onze herinnering blijven.

Rust zacht

 

kobus en dinie
Mijn Herinnering

De Herinnering gaat heel ver terug. Boven bij jullie op de flat, spelen als kind. En je noemde me Truusje. Een naam waar ik als kind niet blij mee was. 

Ook ging ik met mijn moeder een paar keer naar de slagerij waar ik zag dat "mijn oom" een enthousiaste slager was. 

Later ben ik samen met Jack vele malen op visite geweest. Bij jullie thuis of op de kaag. Daar werden we verwend met soep en broodjes of macaroni. Ook kwamen we bij elkaar op vele feestjes. 

Jij was ook degene die een woordje deed op de uitvaartdienst van mijn vader, je broer. Dat hebben we enorm gewaardeerd. Dat was na de dienst wel een knuffel waard! Een klein momentje was je mijn knuffelbeer.

De naam Truusje begon ik steeds meer te waarderen. Een naam die alleen jij en Leny mochten uitspreken.

De laatste tijd was je veel ziek. Ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Van de familie hoorde ik dat je weer in het ziekenhuis lag en dat het niet goed met je ging. Hoe ziek was je? Kon ik je nog bellen? Ik heb je toch gebeld. Je pakte de telefoon op en riep heel enthousiast: Hee Truusje!! Het werd een fijn gesprek. Dat telefoontje zal ik nooit vergeten. "Truusje" dat klonk zo lief.

Ik zal het zeker missen.

We willen je danken voor de vele gezellige middagen.

Groetjes 

 

Jack en Truusje
Levensgenieter

Lieve Aad,

Ik weet nog precies wanneer ik jouw en Leny leerde kennen, dat was toen ik via de scouting in kontakt kwam met jullie zonen.
Kan me ook nog wel goed herinneren dat ik vroeger bij jullie de deur plat liep op het jonckbloetplein.
Jullie waren ook zo gastvrij dat het was alsof ik bij de familie hoorde.
Ook de vele bezoekjes bij jullie op de Kaag en het samen kijken naar de voetbalwedstrijden van het Nederlands elftal waren een waar genot.
En dan nog de verjaardagen waar wij elkaar weer tegen kwamen, altijd een feest en er werd wat afgelachen.

Aad we gaan je missen, maar zeker niet vergeten en er gaan zeker heel wat leuke anekdotes verteld worden in de toekomst...

Bedankt voor jouw warmte en gezelligheid!

Leny heel veel sterkte!

Groetjes,Joop

Joop van Voorthuizen
Weer bij elkaar

Ik hoor ome Adriaan nog zijn woordje doen voor zijn oudste broer ( mijn vader). Hij eindigde zijn toespraak met “ ik zal je missen broertje”. Dit sneed recht door mijn ziel. Het koste hem veel kracht om iets te zeggen tijdens de plechtigheid. Hij deed het maar wel en ik vond dat erg stoer. Dit soort momenten zorgt ervoor dat ik trots ben een Hazebroek te zijn.
Het troost me dat de broers weer bij elkaar zijn.

Ik wens de naaste heel veel sterkte in deze zware tijden.

Jos en Yvonne

Jos en Yvonne Hazebroek
Gouwe Ouwe

Onze welgemeende condoleances voor de hele familie Hazebroek.

Aad, al sinds de scoutingtijd bij ons beter bekend als Pa Hazebroek.

We blijven hem herinneren als een hele fijne kerel. Sociaal en gezegend met een flinke dosis humor.

Gouwe Ouwe, een groot verlies, een laatste lach, we gaan hem zeker missen.

 

John en Nel