phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
Omslag
profiel

Ed van der Hoeven

-
Geweldig genoten, aan het einde toch een beetje klote.

Lieve papa, bedankt voor al je liefde en onvergetelijke momenten.
Je was een bijzonder mooi en goed mens.

Uitvaartinformatie

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Ed van der Hoeven

Deel deze pagina
ter nagedachtenis aan Ed

Lieve Igor en Kristel en  Novella en Epeny en  Dunja en Teun ,

Hoe bijzonder en vol downs en grillig het leven van je vader ook verlopen is . De uppers zijn er ook geweest zoals tijdens uitreikingen en vroeger vakanties .

Een afscheid van je vader en opa doet altijd pijn want het gemis is er ook van  Ed .

Proost op hem straks want daar wordt hij toch een beetje blij van in de hemel 

 

veel liefs Margreet 

Margreet Homan
De Nutsschooltijd.

Samen met Gerda, kwam ik in 1982 werken op de Nutsschool.zo leerde ik Ed kennen. Hij was voor een deel huisvader ( wat voor die tijd , heel bijzonder was). 4 Jaar lang, maakte ik hem mee , als zeer betrokken vader van Igor en Dunja. Daarnaast, deden Peter en ik veel gezellige dingen samen met Ed en Gerda. Ed en Peter als eerste ober van het Kerstdiner. Samen naar Dire Straits, borrelen in Die, helpen klussen in ons huis.  Daarna hebben wij elkaar jaren niet gezien. Tot een ontmoeting in de Twee Spiegels, waar wij gezellig een biertje dronken. Het voelde als vroeger en wij vroegen ons af wat er toch mis was gegaan? Lieve Igor en Dunja, sterkte en liefs met het verlies van jullie bijzondere vader. Liefs Karin en Peter.

Karin Loo
In het Hof

Wij waren nieuwe buren, vijftien jaar geleden, en we brachten Ed de aankondiging van een lawaaierige verbouwing. Die aanvaardde hij met een gebaar van berusting: het was voor ons nu eenmaal eventjes essentieel, dat begreep hij.

De essentie van zijn eigen leven is ons in de loop der jaren niet helemaal ontgaan. Dat kon ook nauwelijks anders, want hoewel onze werelden na die eerste kennismaking steeds gescheiden zijn gebleven door een dik plafond, keken we uit op hetzelfde hof. Op zomeravonden heeft hij daar voor zijn deur altijd de zon willen oogsten, tot en met de allerlaatste stralen, ook nog toen het al een beetje klote was.

Corine en Herbert
My friend Eddie

I met you in Alanya in 2010 we had so much fun in Angels with Ismail Nevzat and our other friends.You were in pain so many times but always played it down. Goodnight and god bless you my very special friend.  God has gained another angel. Say hi to Annette for me xxxxz much love always ❤ 

God bless you

Lieve Igor en Dunya,

Heel veel sterkte met dit verlies. Ed was voor mij de meest flamboyante leeraar die je je kon indenken. Ook bij jullie als langdurige logee heb ik zijn karakter zeer gewaardeerd. Ik wens jullie veel licht en liefde met het verwerken in deze tijd. Dikke knuffel, Micha

Micha Madera
Gecondoleerd met het verlies van Ed van der Hoeven

Ik wil de familie sterkte toewensen met het verlies van Ed.

Ik heb Ed in Turkije leren kennen, ik vond het een gezellige man, heb leuke ontmoetingen met hem gehad.

Els Roozenburg
Afscheid

Lieve Dunja en Igor,

Donderdag namen we afscheid van Ed, jullie vader. Igor had in zijn verhaal verweven dat hij er altijd voor jullie was. Dunja vertelde dat ze wel eens boos en verdrietig was, maar hem nooit veroordeelde. Jullie hadden allebei prachtige verhalen, herinneringen. Eerlijk, warm en liefdevol.

Als ik terug denk aan vroeger, dan was er de gezelligheid. Ed en Gerda hadden twee kinderen, wij (nog) niet. En met bewondering luisterde ik naar de verhalen van de dagelijkse ‘vergaderingen in huize van der Hoeven’.  Als ik me goed herinner stonden  twee vragen centraal: wat was het mooiste moment van vandaag, en wat was het minst leuke moment van vandaag? En waarom was dat dan zo?

Ed was warm en open.  Hij was ook rusteloos, werd misschien steeds rustelozer. ‘Ben ik tevreden met het leven dat ik heb? Een camping in Frankrijk, dat lijkt me wel wat!’.  Op een gegeven moment ging dat gepaard met gezondheidsproblemen, met een maagklep die niet goed sloot (geloof ik).  

Ed en ik zijn elkaar in het midden van de jaren negentig kwijt geraakt . Als je 25 jaar daarop terug kijkt kun je dat zowel verklaren als verdrietig vinden. Resteren de mooie herinneren. Een vakantie in Turkije (Alanya) waar jullie niet bij waren. Een vakantie naar Hongarije en Joegoslavië waar jullie wel  bij waren.  Jullie met dat blauwe vw-busje waarvan de startmotor kapot  was en dat we dus elke keer moesten aanduwen. Ed die fotografeerde met een telelens naast een militaire basis (wisten we niet) waarna we door soldaten met mitrailleurs werden opgepakt. En dat alles met twee hoogblonde kindertjes achter in het busje.  En er was nog een vakantie aan de Atlantische kust onder Bordeaux.

De warme herinneringen overheersen. Ondanks het verdrietige ben ik blij dat ik donderdag bij het afscheid mocht zijn. Ik zag een foto van Ed met tennisracket. Dat was in Turkije, Alanya. En ook andere foto’s herkende ik. 

Ik vond jullie verhalen echt mooi. Warm en eerlijk. Ed zou trots op jullie zijn!

Ik vond nog enkele foto’s. Misschien vinden jullie die leuk, dus ik doe ze er maar bij.

Hartelijke groet,

Ad

Ad de Graaf
Afscheid

Lieve Dunja en Igor,

Donderdag namen we afscheid van Ed, jullie vader. Igor had in zijn verhaal verweven dat hij er altijd voor jullie was. Dunja vertelde dat ze wel eens boos en verdrietig was, maar hem nooit veroordeelde. Jullie hadden allebei prachtige verhalen, herinneringen. Eerlijk, warm en liefdevol.

Als ik terug denk aan vroeger, dan was er de gezelligheid. Ed en Gerda hadden twee kinderen, wij (nog) niet. En met bewondering luisterde ik naar de verhalen van de dagelijkse ‘vergaderingen in huize van der Hoeven’.  Als ik me goed herinner stonden  twee vragen centraal: wat was het mooiste moment van vandaag, en wat was het minst leuke moment van vandaag? En waarom was dat dan zo?

Ed was warm en open.  Hij was ook rusteloos, werd misschien steeds rustelozer. ‘Ben ik tevreden met het leven dat ik heb? Een camping in Frankrijk, dat lijkt me wel wat!’.  Op een gegeven moment ging dat gepaard met gezondheidsproblemen, met een maagklep die niet goed sloot (geloof ik).  

Ed en ik zijn elkaar in het midden van de jaren negentig kwijt geraakt . Als je 25 jaar daarop terug kijkt kun je dat zowel verklaren als verdrietig vinden. Resteren de mooie herinneren. Een vakantie in Turkije (Alanya) waar jullie niet bij waren. Een vakantie naar Hongarije en Joegoslavië waar jullie wel  bij waren.  Jullie met dat blauwe vw-busje waarvan de startmotor kapot  was en dat we dus elke keer moesten aanduwen. Ed die fotografeerde met een telelens naast een militaire basis (wisten we niet) waarna we door soldaten met mitrailleurs werden opgepakt. En dat alles met twee hoogblonde kindertjes achter in het busje.  En er was nog een vakantie aan de Atlantische kust onder Bordeaux.

De warme herinneringen overheersen. Ondanks het verdrietige ben ik blij dat ik donderdag bij het afscheid mocht zijn. Ik zag een foto van Ed met tennisracket. Dat was in Turkije, Alanya. En ook andere foto’s herkende ik. 

Ik vond jullie verhalen echt mooi. Warm en eerlijk. Ed zou trots op jullie zijn!

Ik vond nog enkele foto’s. Misschien vinden jullie die leuk, dus ik doe ze er maar bij.

Hartelijke groet,

Ad

Ad de Graaf
Oud collega, warme herinneringen

Beste familie,

 

Veel sterkte met dit verlies, Ed was een opmerkelijk mens en levensgenieter met eigen keuzes.

Soms makkelijk, soms moeilijk, Als college van Ed een aantal jaren met hem op het Lucas College een leuke en vooral gezellige tijd meegemaakt met hem. School was misschien teveel zijn tweede huiskamer geworden.

De werkweken naar Die, ik mocht ook een paar keer mee; heel gezellig en Ed was daar onvermoeibaar. Ik zie hem nog op zijn meegenomen Solex een "zwembad gaan reserveren"- de hele week.

Humor, lachen, discussie...drank...

Veel sterke met het verlies; ik begrijp dat zijn laatste fase niet leuk meer was. Dat betreur ik maar komt waarschijnlijk niet onverwacht na zijn bourgondische leven.

Vriendelijke groet,

Ray Zijlstra

rayzijlstra@ziggo.nl