phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
Omslagfoto
Afbeelding

Els Pijl

-
Groot is Uw trouw o Heer,
aan mij betoond

Uitvaartinformatie

In verband met de huidige omstandigheden vindt de begrafenisplechtigheid in besloten kring plaats.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Els Pijl

Deel deze pagina
Tot ziens op de jongste dag

Mijn bede is dat ik mijn lieve geloofszuster zal ontmoeten als de bazuin zal klinken en Jezus op de wolken des hemels zal verschijnen om ons mee te nemen naar de hemel.

 

 

Erik Macville
Afscheid van een hele lieve oud-collega.

Denkend aan Els komt mijn 1e baan aan bod. Zo heb ik haar in 1972 leren kennen toen ik bij de Vereenigde Octooibureaux, eerste op de Bezuidenhoutseweg en later op de Parklaan, in dienst trad als secretaresse op de afdeling chemie. Ons eerste contact was er direct een die ik niet zo gauw zou vergeten. Lief en betrokken en zij stelde mij op mijn gemak. Ik kwam tenslotte net van school met een HBS diploma A op zak. Van haar heb ik veel geleerd en zeker wat de Duitse taal aangaat. Zij was tenslotte één van de Duitse vertalers. In 1977 ben ik vertrokken maar het contact is altijd gebleven. Niet eens zo zeer fysiek maar wel elk jaar een verjaarskaart en kerstkaart met daarin lieve woorden en belangstelling. Ook van mijn kant heb ik dit alle jaren gedaan tot en met afgelopen kerst. Aangezien ik van haar een verhuiskaart kreeg begreep ik dat ze niet zelfstandig meer kon wonen. Ik heb dan ook afgelopen december mijn verjaarskaart en kerstkaart van haar gemist. Het was dan ook een hele schok dat ik vandaag haar overlijdenskaart ontving.

Lieve Els, ik ga je wensen en kaarten missen en ik ben blij dat we elkaar bijna 43 jaar op de hoogte hebben gehouden van ons wel en wee. Rust zacht!

Lieve groeten van Thea Betcke

Thea Betcke
Afscheid van Els

Herinneringen aan Els

ik ken Els al heel lang als een hele lieve vriendin. Ik heb haar leren kennen door dat ik op haar moeder heb gepast, dan kon zij iets voor haar zelf doen .Ook kwam ze regelmatig hier bij ons, toen ze alleen was. We gingen samen koffie drinken met wat lekkers en wat genoot ze daar allemaal van. Toen haar zus overleden was kon ik haar troosten. Dat was voor haar ook heel verdrietig. Wat heeft ze haar ook met liefde verzorgd. In het verpleeg huis hebben we haar nog bezocht ,Het zieken huis nog opgebeld maar die mochten niets van haar doorgeven om privacy redenen. Gevraagd om haar de groetjes van mij te doen. Ze krijgt hier boven vast een hele mooie plek.  

Ton en Dory Meershoek.
Onze lieve buurvrouw

Lieve Els, onze 'buurvrouw' in het naastgelegen blok sinds we in 2000 in de wijk zijn komen wonen. We hebben veel bezoekjes gedeeld en bewaren goede herinneringen aan de buurtbarbecues. Els genoot er van. Ze kwam op alle verjaardagen, een klein vrouwtje die bijna wegzakte in onze grote zitbank en kon enorm genieten van de kop koffie, de zelfgebakken appeltaart van Milena (ze zei elke keer weer dat dit de lekkerste appeltaart was die ze ooit had gegeten) en erna een glaasje dubbelfris. Dankbaar voor de gezelligheid. 

Ze heeft het tot op hoge leeftijd vol gehouden om lopend naar Leidschenhage en de supermarkt te gaan, of later een halte met de tram en dan verder lopend. Altijd vol goede moed om lang fit te blijven en zelfstandig te blijven. Tot de eerste tia, toen veranderde haar leven en werd ze afhankelijk van de zorg van anderen. Dat was niet makkelijk voor iemand die zoveel voor anderen heeft gezorgd. 

Els, we zullen je missen in onze wijk en met alle verjaardagen. 

Hans, Sjoukje, Hugo en Milena
A Dieu, Els

Els was, als vertaalster Duits, vele jaren mijn collega bij Vereenigde Octrooibureaux in Den Haag. Dienstbaar, bescheiden, lief en trouw zijn de woorden die mij te binnen schieten als ik aan haar denk. Jarenlang heeft zij zich weggecijferd voor de zorg aan haar moeder en zuster Magda, waarmee zij na de oorlog (en het jappenkamp) naar Nederland kwam,. Ze zal met liefde en groot respect in mijn herinnering blijven. Graag condoleer ik ieder die van haar gehouden heeft.

Wim van der Spek
Beste Nicht

Ik zal nooit vergeten hoe Jacques, mijn nu overleden man, Elsje na bijna 40 jaar gevonden heeft. Jacques kwam in 1946 terug uit Indonesie denkend dat niemand van zijn familie de oorlog in Indonesie had overleefd. Hij kwam bij zijn vader's familie in huis, heeft toen de MULO afgelopen, greeg uiteindelijk een baan bij de KLM, en emigreerde naar Amerika. Daar kwam hij in contact met een collega uit Holland, die wist te vertellen over een radio programma "Adres Onbekend". "je weet maar nooit", zei zijn vriend. "Ik zal een afspraak voor je maken als je voor zaken weer in Holland moet zijn". Dat gebeurde ik geloof, in 1983. Intussen waren wij getrouwd, met 5 kinderen en 3 achterkinderen. Op het radio interview vertelde hij over zijn leven in Indonesie, over zijn familie daar, en dat hij niet dacht dat er iemand van de familie over was. Toen begonnen de berichten binnen te komen en een was van Els. Het was een enorm emotioneel moment. Hij belde mij op en vertelde dat hij zijn vlucht een paar dagen later zou nemen om Els te zien in Den Haag, en zijn tante Pop en zijn nicht Magda.  Een maand later organizeerden wij een lunch in Noordwijk. Onze hele familie, kinderen en kleinkinderen ontmoetten onze Indonesise familie van meer nichten en neven voor de eerste keer. Het was geweldig. Het meeste contact hadden we met Els die toen ze gepensioneerd was een paar weken bij ons logeerde en met wie we rond reisjes hebben kunnen maken. Elke Sinterklaas kwam er een pakket met Hollandse lekkernijen van haar en Verjaars- en  Nieujaars kaarten. Jacques en ik kwamen vaak naar Holland en zo hielden we dicht contact. En nu leeft ze voort in onze herinneringen. Rust in vrede, lieve Els.

Lies

 

 

 

 

 

 

Lies Jaeger-Kann