phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
Omslagfoto
Afbeelding

George van Lieshout

-

Uitvaartinformatie

De uitvaart zal dinsdag 24 november in besloten kring plaatsvinden.

Er is een mogelijkheid de uitvaart bij te wonen middels een livestream.
U kunt zich daarvoor aanmelden bij d.zoutenbier@gmail.com

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor George van Lieshout

Deel deze pagina
Lieve opa

Ik kan niet vertellen hoe groot het gemis is. Zo plotseling, nadat ik de arts had gebeld en je met de ambulance naar het ziekenhuis ging. Je begreep niet waarom en kon jezelf niet meer uitdrukken. Ik mocht niet mee, dus oma en ik hebben je uitgezwaaid. Niet wetende wat het vervolg zou zijn.

Een persoon per dag op bezoek ivm corona. Stabiel zou je zijn hadden ze mij expliciet verteld toen ik belde. 

Vandaar dat ik besloot dat iemand anders die dag kon gaan. Omdat ik de planten die jullie ooit hebben uitgezocht moest ingraven op de nieuwe plek waarvan ik alle foto's met je deelde maar nooit het eindresultaat kan laten zien. Anders waren die dood gegaan. Had ik maar niet geluisterd, niet gebeld en je nog een keer gezien. Dan waren die maar dood gegaan. 

Ik ben je ongelofelijk dankbaar voor de tijd met jullie, al je verhalen, alle emoties, alle kwetsbaarheden, alle prachtige herinneringen, alle kennis, alle keren samen eten, vroeger ophalen, je koppigheid, je vragen, je interesses, hoe je genoot van normale dingen, hoe je tot het bijna eind thuis hebt gewoond wat je wilde, hoe je je dankbaarheid uitsprak en liet zien, hoe je toch bleef proberen hoe ongelofelijk moeilijk het ook was, hoe je toch voor de 100e keer antwoord gaf, hoe je toch vergat en (hopelijk) vergat..... En nog zo ongelofelijk veel meer; alles wat zo definieerbaar jou was........  Ik keek zo tegen je op. Ik hoop dat dat duidelijk geweest is, ondanks alle keren dat je op je kop kreeg van ons.

We deden het voor jou. Gingen door voor jou. Hielden van jou. 

Onvoorwaardelijk.

Dankjewel opa.  Je bent mijn held en ik zal je nooit vergeten.

Kayleigh
Lieve George

Lieve George, of Puck zoals ik u eigenlijk ken. 

Het nieuws kwam hard aan... Ik heb zelf nooit een opa (of oma) gekend maar door de relatie met Kayleigh had ik er toch een soort opa bij ookal spraken wij elkaar niet veel.

De zomer van 2013 staat me nog zo goed bij, jullie zaten in het chalet en omdat we maar enkele meters verderop stonden gingen we regelmatig langs, even op de koffie, asperges eten of zelfs uit eten. En wat kon u daarvan genieten!

Bedankt voor de (relatief korte, maar fijne) tijd!

Rust zacht, 

Robbert 

Robbert van Rijsewijk
Langs het tuinpad van mijn vader

Hoe vaak hebben we dit nummer niet geluisterd en meegezongen!

Jij, die zo vals kon meezingen en Jopie en ik die desondanks probeerde de juiste toon te houden. Puck, of George zoals je de laatste maanden genoemd wilde worden, dank voor je opvoeding. Mede daardoor ben ik wie ik ben geworden.

Tsjerk
Laatste groet

Ik heb mooie en fijne herinneringen aan George (voor mij en mijn familie Puck). Natuurlijk de kopjes koffie en glaasjes wijn bij de caravan in Lunteren samen met mijn ouders (Ton en Frans Schouman), maar ook de nieuwjaarsbijeenkomsten van de Vara in het Congresgebouw. Daar heb ik samen met Jopie en Puck, mijn tante Annie, Corrie van Roon en mijn ouders nog een toespraak gehoord van Joop den Uijl. Hoogtepunt was dan het met de hele zaal uit volle borst zingen van de Internaionale.

Ik kijk terug op een goede tijd, waar Puck deel van uitmaakte. Het was een bijzonder mens, mijn man en ik (Eric) zagen hem graag. 

Deze herinneringen deel ik met mijn moeder, ook zij is ontroerd en condoleert de familie en is in gedachten bij Jopie.

Mijn moeder, mijn zus (Inge Schouman) en Eric en ik wensen jullie veel sterkte.

Groeten van Rita Schonherr-Schouman

 

Rita Schonherr-Schouman
Heel veel sterkte

Wij wensen jullie heel erg sterkte bij het verlies van jullie vader en opa 

Wij hebben George leren kennen als een zorgzame man voor zijn vrouw wat de laatste tijd best moeilijk was.

Mag hij nu in vrede rusten

Mary en Frans davids remmerswaal nr 234
Opa wil je nog koffie?!

Lieve Opa,

 

Want zo noem ik je altijd. Al heb ik mijn best gedaan om jullie beide namen uit mijn hoofd te leren heb ik het nooit verleerd om opa te zeggen.

2 jaar gingen voorbij als een vogelvlucht, niet eens symbolisch bedoeld want vogels waren er genoeg op het balkon. Daar konden we altijd samen met oma van genieten. 

Ik heb heel veel goede herinneringen van jullie en van jou. Zoveel dat ik die hier niet allemaal kan opnoemen. Maar die herinneringen blijven. Wat ik wil delen zijn de dagelijkse dingen die mij bijgebleven zijn tijdens mijn dagen dat ik bij jullie was. 

Vandaar ook de titel van dit bericht. Elke ochtend las jij trouw de krant. En elke ochtend nam ik die mee. Je kwam uit bed, later met mijn hulp, en kamde je haren en waste je gezicht, na het "goedemorgen!" Was het altijd "heb je de krant meegenomen?" En natuurlijk toverde ik die uit de motorhelm waarin ik altijd de brieven en ook de krant had. En altijd nuttigde je daarbij een kopje koffie. 

Een van de mooie herinneringen is het volgende. Halverwege de krant stond ik in de keuken en riep ik door het halve huis "OPAAAA wil je nog een kopje koffie" waarna je eerst verstoord opkeek vanuit je krant en naar je oren wees. Waarna ik de vraag herhaalde en jij gemoedelijk ja knikte. Altijd kon ik het antwoord wel raden maar toch vroeg ik het. 

 

Een ander dagelijks dingetje wat mij altijd bijblijft. 

Kayleigh en ik renden altijd door het het huis, dagelijkse dingetjes doen zoals wassen, drogen en dweilen. Vaak keek je even op en kruisten onze ogen elkaar als ik aan het dweilen was. En dan zei je altijd, iets te hard, tegen oma "er wordt weer arbeid verricht" waarop we lachten. En altijd zag ik een vonkje trots in je ogen. 

Nog een dingetje dan wat mij altijd altijd bijblijft. 

's nachts rond een uur of twaalf of half een, of hoe bont jullie het ook maakten wilden jullie uiteraard naar bed. Het warmte deken stond al aan, de rolstoel klaar, en alle zorg dingetjes werden geregeld. Enfin uiteindelijk konden jullie naar bed en lekker slapen. Maar altijd voor het slapen gaan vroeg je nog of ik thuis sliep of bij Aiwei. Altijd die interesse. En altijd gaf je mij voor het slapen een hand en bedankte je mij voor de goede zorgen die dag. Dat betekent heel veel voor mij. 

Je waardeerde wat we deden en dat wisten Kayleigh en ik dondersgoed. Ten slotte zaten we in hetzelfde schuitje met z'n allen. Dat maakte dat het nooit echt als werk voelde. Bij jou stond ik ook altijd bekend onder de naam "stamhouder" en ook dat zal ik niet vergeten. 

Met alles wat we in de afgelopen twee jaar hebben meegemaakt kan ik wel zeggen. opa je bent een held voor oma, voor Kayleigh en voor mij. En voor de hele familie. 

 

Ze zeggen wel eens over de doden niks dan goeds, maar bij jou is het toch verdomde lastig om überhaupt iets slechts te vinden. 

Opa George, het was geweldig om je zo lang mee te mogen maken en te praten over mijn motor, de politiek, de Amerikaanse verkiezingen, de Aldi, het eten en letterlijk van alles en nog wat. Bedankt voor alles. 

Met liefde, 

 

Björn van Lieshout - Stamhouder

 

 

 

 

Björn van Lieshout
Herinneringen aan Puck

 Door Jopie leerde ik Puck natuurlijk ook kennen,en Jopie leerde ik kennen via het werk wat we deden in de oudere zorg en later hebben Jopie en ik veel tijd in het vrouwenwerk gestoken,we hebben leuke gesprekken gehad,je kon met Puck over heel veel dingen praten

Jutta van Ek