phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
Omslagfoto
Afbeelding

Jaap Krijgsman

-
We staan niet altijd stil
bij het woordje Samen,
maar het is een groot gemis
als Samen uit je leven is.

Uitvaartinformatie

Jaap is in het CUVO uitvaartcentrum Haagse Duinen, alwaar geen bezoek.
In verband met de huidige omstandigheden vindt de crematieplechtigheid in besloten kring plaats.

Wel is er gelegenheid de plechtigheid op 24 juli via een livestream te volgen. 
Indien u dit wenst kunt u zich per email aanmelden op florencek@zonnet.nl, waarna de link u wordt toegestuurd.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Jaap Krijgsman

Deel deze pagina
Pa

Pa, geen woorden kunnen ooit beschrijven wat jij voor ons betekend hebt.

Jji leerde ons lopen
Jij leerde ons praten
Jij leerde ons fietsen
Jij leerde ons normen en waarden
Jij leerde ons met onze handen werken
Jij leert ons nu dat het leven eindig is

Wel uit het zicht maar nooit uit ons hart

See you in heaven

Arthur
Veel sterkte en kracht gewenst!

De leegte die Jaap Krijgsman achterlaat, is niet met woorden te vullen. Wij wensen jullie veel kracht toe om dit verlies te verwerken.

Peter & Karen van den Brink
Veel sterkte gewenst

Lieve tante Tiny en (klein)kinderen,

Van harte gecondoleerd met dit grote verlies. We hopen dat mooie herinneringen het verdriet wat kunnen verzachten.

Wij vonden het geweldig hoe oom Jaap jarenlang met tante Tiny samen zijn zus Annie iedere dinsdag trouw kwam opzoeken in het verzorgingstehuis in Zoetermeer. Weer of geen weer, ze kwamen altijd. Annie was ook altijd blij ze weer te zien en verhalen te horen over de achterkleinkinderen.

Heel veel sterkte gewenst in deze zware tijd.

Ron en Annelies Bouman
De Camping

Mijn vroegste herinnering van Opa (en oma) gaat terug naar altijd ravotten op de camping.
In de zomer maanden verbleef ik daar altijd voor een paar weken, Lekker zwemmen, vissen
en soms zelfs vliegers maken, die daarna bijna altijd wel de lucht in gingen.
Op een gegeven moment had ik ergens een foto camera vandaan gekregen, en ik probeerde
opa en oma altijd op de gekste plekken te krijgen om dan foto’s van ze te maken. Ik had ze in
het moestuintje op de grond laten liggen, en dat werd een soort van fotoshoot.
Of Opa bij mij achterop de skelter, en oma die de foto dan maakte.
Buiten de camping om, gingen we ook naar attractieparken, niet alleen in Nederland, maar
ook in de buurlanden. Als we ergens heen gingen met de auto, reed Opa niet altijd de
snelste route, maar wel altijd mooiste en ook de langste route.
De laatste keer dat we samen ergens op vakantie gingen met zijn drieën was naar Praag……
We waren altijd wel iets aan het doen, nieuwe planten plaatsen, iets in elkaar aan het
knutselen, of zelfs een werkende stoom machine in elkaar aan het zetten.
Ik herinner het me nog goed dat Opa mijn eerste echte fiets in elkaar heeft gezet. Hij had het
frame van de sloop, en de rest van de onderdelen overal bij elkaar gezocht.
Toen ik mijn appartement kreeg voor de maritieme school, was opa alles aan het behangen,
schilderen, en de vloer aan het leggen.
En zo stond hij altijd voor me klaar.
Opa wij houden heel erg veel van jou, en wij gaan je heel erg missen.

Dave

Dave Krijgsman
PAP

Pap mag ik je hand
Pap help jij me met vissen daar aan de waterkant
Pap ik heb een lekke band
Pap kom help me nou

Tijd dat je het zelf leert kind en wel een beetje gauw

Pap wordt wakker het is buiten glad
Ik moet naar mijn werk toe hoe doe ik dat
Pap ik heb mijn rijbewijs in mijn zak
Zoek jij een auto voor mijn gemak

Pap ik koop een huis
Kijk jij even mee
Pap kom je klussen
Ongeveer een maand of twee
Pap die plant
Hoe snoei ik dat nou

Tijd dat je het zelf leert vrouw en wel een beetje gauw

Ik met zoveel vragen
Jij gevend zoveel hulp
Altijd steunend en sturend
en met het nodige geduld

Dank je wel Pap
Voor alles wat ik leerde van jou
Dank je wel Pap
Dat je mij maakte tot een zelfstandige vrouw
Dank je wel Pap
Weet dat ik eeuwig van je hou

Dank je wel Pap

Florence

Florence Krijgsman
OPA

Ik voel me zo gelukkig dat ik de tijd heb gehad om Opa te leren kennen. Hoewel we niet dezelfde taal spraken, had hij de vriendelijkste ogen en was hij altijd zo zachtaardig en zorgzaam.
Sommige van mijn dierbaarste herinneringen aan hem zijn, dansen met Oma op onze huwelijksreceptie in Holland, en hun 60ste huwelijksdag wat was dat prachtig.
De liefde tussen Opa en Oma was prachtig om te zien. Ik herinner me ook de dag dat Opa Charlotte zijn achter kleindochter ontmoette in hun huis in Den Haag, en die vreugde op zijn gezicht zag toen hij haar voor het eerst vasthield.
Ook zal ik de herinnering koesteren van de tijd die we doorbrachten met elkaar afgelopen Mei, om de komst van zijn achterkleinzoon Aidan te vieren tijdens de babyshower.

Wij wensten met heel ons hart dat hij onze kleine jongen nog had kunnen ontmoeten, maar we weten dat zijn lieve geest zal voortleven in Aidan.

Rust zacht Opa, Je zal voor altijd gemist worden.

Taylor, Dave, Charlotte en Aidan

 

Taylor Krijgsman
Lieve vader Jacob

We weten het allemaal, en jij weet het ook: je hebt een hoge leeftijd bereikt. Dat lijkt een
open deur, maar hóe heb je dat gedaan.
Ondanks wat mankementen in je leven ben je meestal opgewekt en optimistisch gebleven.
En altijd werken, leuke of minder leuke dingen, maar bijvoorbeeld heb je, samen met Tiny,
ook altijd zolang als jullie konden, tijd gemaakt om je kinderen te helpen, vaak met klussen.
Ik denk even aan het weekend toen Arthur en ik nog niet zolang in ons huis woonden, toen
boven nieuwe zelfgemaakte kozijnen geplaatst moesten worden. Het 6 meter brede
zonnescherm wat daar zat moest eraf, en dus later er weer op. En zorgen dat de elektrische
bediening het ook weer deed. Samen met Arthur klaarde je ook deze klus. Het is maar één
ding uit de vele. Zo zijn er veel voorbeelden te noemen waar wij, nog jong en wat ouder, ons
aan konden optrekken en van leren. En Tiny, die net als jij, gewoon even kwiek en vitaal mee
deed, ondersteunde bij alles, want er kwamen kinderen en er moest natuurlijk ook een
huishouden gedraaid worden bij dat alles.
Ik kwam wat later in beeld bij de familie, maar het leeftijdsverschil tussen Art en mij – ik was
wat ouder – deed er niet zo toe. Hoewel mijn leeftijd in de buurt kwam van die van Tiny. Hoe
moest ik jou (en Tiny) dan noemen. “Ma (mam)” was mijn eigen, inmiddels overleden,
moeder. “Pa” was mijn eigen sinds lang overleden vader. Maar Jaap, jij kon de humor van
dingen wel inzien. Zo dacht ik in het begin een keer aan het kinderliedje “Vader Jacob, slaapt
gij nog” en ging ik je nog wel eens vader Jacob noemen. Dat vond je wel goed, wel leuk.
Jij werd met Tiny samen oud en er kwamen zilveren draden tussen het goud! En ineens, als
het ware, waren jullie 65 jaar getrouwd. Dat heb ook jij gehaald: 65 jaar getrouwd, dat blijft
toch bijzonder voor een bruidspaar. Het zou een feestelijke dag worden, waar ook jij zin in
had. Maar je lichaam vond blijkbaar dat het welletjes was. Het was op, jíj was op. En zo werd
deze dag voor ons allemaal een verbijsterende dag.
Vader Jacob, rust in vrede, ook op je volgende reis. Geen ziekte en pijn meer, geen fysieke
klachten en lasten, maar in een paradijs.

Engelien en Arthur

Engelien Mensenkamp
Kan ik helpen?

Dat was ten voeten uit Pa, of het nu ging om een plafonnetje witten bij Olga en Leo. Een
behangetje plakken bij de Prosmannetjes, een laminaat vloertje leggen bij Esther, of een
nieuw raam plaatsen bij de beneden buurman.
Ja die laatste moest wel, ik had er jammer genoeg een bal doorheen geschopt tijdens het
spelen op straat.
Ook voor een verhuizing draaide hij zijn hand niet om, Pa en natuurlijk ook Ma stonden voor
iedereen wel klaar die een klusje te doen had. Met als afwisseling lekker een dagje vissen
met de mannen, op zijn brommer snorden hij dan door de Hollandse polders en
landschappen op naar een mooi viswater waar hij uren kon staren naar zijn dobber of hij
beet kreeg. Dan weer op de brommer terug met een bakje koffie onderweg!
Of met het hele gezin inclusief nog een paar ooms en tantes naar de Brielse maas, de
mannen vissen, de vrouwen lekker kletsen en de kinderen spelen aan de waterkant.

Later kwam de Camping, hier kwamen eigenlijk al zijn hobby’s samen. Buiten het vissen, en
klussen had hij eigenlijk ook wel een passie voor tuinieren. Een moestuintje met verse
groenten, mooie bebloemde borders om de caravan, het grasveld lag er altijd groen en
gemaaid bij, en?
Ja, de druiven ranken langs de caravan. Het eerste wat hij zei als je binnen kwam “en heb je
de trossen al zien hangen? Wat zit hij vol he!” Het waren er wel veel ja, zoveel eet je er toch
niet? Nee zij Pa, Mama gaat er wijn van maken. Dat hebben we wel geweten, ze hadden er
plots nog een hobby bij gekregen in de wintermaanden.
Bij binnenkomst in hun huis was het alsof je een Franse wijnboerderij betrad, overal
pruttelende en borrelende wijnflessen die lekker stonden te gisten, lege flessen, zakken met
kurken en boven op het aanrecht in de keuken een monsterlijk apparaat om de kurken in de
fles te persen. Of de wijn op kwam?? Daar zorgden dan de rest van de familie wel voor
tijdens de verjaardagen.

Ondanks al de hobby’s bleef hij altijd vragen “kan ik helpen?”
En dat kon hij, niet alleen bij anderen maar zeker ook voor ons zijn kinderen, hij stond altijd
paraat om te helpen met raad en vooral met daad!
Zo ontstond er op een oude zolder van een herenhuis na veel getimmer en gezaag een
mooie woning voor Arthur, voor Florence kwam er een net appartementje, het huis van
Sandra werd ook van een opknap beurtje voorzien.
En voor Belinda en mij?
Ja soms was het toch wel spannend zo een huis opknappen, en dat was het in ons geval. Ons
eerste huis, Belinda hoog zwanger en stond op het punt van bevallen. Alleen nog een
behangetje in de babykamer en de gordijnen ophangen. Het behangetje zat en nu naar bed,
welterusten en tot morgen Pa.
Ik heb hem de volgende dag niet gezien,,, maar ik heb hem moeten bellen,,,
Pa, je hebt er een kleinzoon bij! En zijn tweede naam is naar jou vernoemd, Dave Jacobus
Antonius, je voelden zijn trots als opa door de telefoonlijn heen groeien. Buiten dat hij al een
trotse Opa was van zijn kleindochter Kimberley had hij er nu ook een kleinzoon bij, Dave.

Ook Dave heeft grotendeels van zijn jeugd de vakanties doorgebracht op dezelfde camping
als waar ik opgegroeid ben, Opa en Oma lieten het hem aan niets ontbreken ze beleefde met
zijn drieën de mooiste avonturen op de camping maar ook daarbuiten.
Als ik aan die tijd denk dat Dave daar was zie ik nog steeds die foto, Pa op de skelter van
Dave, en Dave achterop met een grote grijns op zijn gezicht dat hij Opa zo gek had gekregen
om een rondje te gaan rijden.

En dan komen die woorden weer terug “kan ik helpen”.
Waar heb ik zelf dat klussen toch vandaan denk je dan ineens? En ja het kwartje valt!
Dat begon op die zelfde plek, de camping en niet met een skelter want die waren er nog niet
zoveel in die tijd. Maar wel met een karretje gebouwd van een kinderwagen onderstel en
een paar plankjes. En? Ja met Pa, want die was handig met een hamer en een paar spijkers.
Dat was een leuk karretje maar wel een beetje gammel en klein, dus Pa die had nog wel een
ideetje om dat anders te doen.
In die tijd werkte hij nog bij drukkerij de “Zuid Hollandsche uitgeversmaatschappij”, hier
hadden ze nog wel wat hout staan waar het papier op binnen kwam. Hup achter in de auto
en op naar de camping ermee. Een paar lucht banden van een oude autopet en zo ontstond
er na veel getimmer en gezaag samen met Pa een soort van mini auto. Echt de mooiste en
de grootste die er bestond, met zwaailicht want het was een brandweerwagen, een
spelende auto radio, en ja, een echte auto stuur! Die kwam bij ome Allie uit de garage
vandaan waar hij na zijn werk altijd hielp aan auto’s te sleutelen, een echt stuur uit een Opel
Kadett en dat op mijn kar.
En zo ging het eigenlijk wel verder door het hele leven “Kan ik helpen”?
Van alles wat ik kan, en wat ik weet ligt de oorsprong in die drie simpele woorden “Kan ik
Helpen”.
Die drie woorden hebben voor zoveel mensen meer betekend dan ze misschien ooit
beseffen, ze staan niet alleen voor klussen. Maar voor vriendschap, hulpvaardig, hartelijk, en
vooral voor liefde, en geven aan een ander.
Dit is hoe ik Papa en ook Mama zie, vooral zorgen voor een ander!

Pa ik hou van je, en dank je voor alles wat je voor Belinda, Dave, en mij heb gedaan in dit
prachtige leven.

Kan ik helpen?

Heel graag Pa, Heel graag.

Alex

Alex Krijgsman
Fijne tijd gehad!

Mijn (inmiddels demente) moeder laat weten als reactie op het overlijden van Jaap Krijgsman dat ze een fijne tijd hebben gehad in Wedderveer. Jaap kwam in de oorlogstijd, de hongerwinter, naar de boerderij in wedderveer. Ma vertelde het fijn te vinden dat ze contact bleven houden en hoopt ieder snel in de hemel weer te ontmoeten. 

Siena Middel Jonker