phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Jo Qualm

-

Uitvaartinformatie

In verband met de Corona situatie zijn er beperkingen in de bezoekersaantallen en vinden uitvaarten meestal in besloten kring plaats..
Bezoek en uitvaart zijn uitsluitend toegankelijk voor genodigden. Daarom wordt niet altijd alle uitvaartinformatie vrijgegeven.
In sommige gevallen kunt u de uitvaart online volgen. Dit is dan op de kaart aangegeven.  

U kunt op de condoleancepagina uw medeleven betuigen aan familie en mooie herinneringen en/of foto’s delen.

U kunt de uitvaartplechtigheid ook volgen via de livestream

https://play.quickchannel.com/play/hzus2iy

Wachtwoord 123456

De plechtigheid start op donderdag 9 september om 11.00 uur: de livestream zal 5 minuten vóór aanvang worden geactiveerd.

 

Familie Qualm

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Jo Qualm

Deel deze pagina
Rust zacht

Beste Jo, hartelijk dank voor  alle herinneringen  die je mij hebt gegeven.Sinds 1975 hebben onze wegen elkaar gekruist. Jij als keurmeester en ik als fokker van kleine knaagdieren. Ook later toen ik als tentoonstelling secretaris altijd een beroep op je kon doen. Dankjewel  dat je altijd voor de vereniging NMC klaar stond. Persoonlijk hebben mijn vrouw Cobie en ik altijd plezier gehad in de verhalen die vertelde bij ons in de auto als we je weer eens hadden op gehaald om je naar een of andere show te brengen. Rust zacht Jo , Dank je wel voor je eerlijke beoordelingen , je interesse  in ons en je vreemde humor. Je wordt gemist.

Beste familie , gecondoleerd  en veel sterkte de komende dagen. Vriendelijk groet ik jullie. Cees de Best , oud-voorzitter NMC

 

 

Cees de Best
Een keurmeester is niet meer

Wij herinneren ons Jo als een gepassioneerd keurmeester van kleine knagers en cavia s. Altijd bereid om na de keuring nog even tekst en uitleg te geven. En we waren het natuurlijk niet altijd eens met elkaar. We wensen familie en vrienden veel sterkte met dit verlies 

Kees en Lydia Donkersteeg
Rust zacht lieve Joh

Wat zal ik je gesprekjes missen, en onze uitstapjes naar de verschillende tentoonstellingen.

Veel vonden je een mopperkont.

Maar je was een lieverd.

Rust zacht.

fam. van Johan, heel veel sterkte.

Anja van Drongelen
Zeer geliefd binnen onze club

Lieve Nabestaanden,

Gecondoleerd met het overlijden van Joh Qualm. Wat zullen jullie hem missen!

Ik kende hem als keurmeester voor de NKV (de vroegere NMC) en hij was zeer geliefd binnen onze club. Iedereen kende hem en hij had altijd tijd voor een praatje. Soms duurde het keuren bij hem wat langer, want hij kwam altijd met prachtige verhalen over de geschiedenis van de dieren en hun achtergrond. Soms kwamen er ook verhalen die niks met het dier te maken hadden maar evengoed interessant en vol humor waren. 

Zelf schrijf ik graag bij de keurmeesters tijdens het keuren, en Joh Qualm was mijn favoriet om bij te schrijven. Ik zal hem ontzettend missen, hij was een icoon uit de kleindiersport, maar ook een icoon als mens. Zo één als hij daar zijn er geen twee van. 

Heel veel sterkte in de komende tijd!

 

Juliët Vrijhof-van Ree
Vaarwel en tot ooit

Een bijzonder mens heeft ons verlaten. Ik heb als jong kereltje ontzettend veel geleerd en het altijd onthouden en pas dit nog altijd toe. Ik ga ze absoluut niet vergeten, de mooie verhalen, herinneringen, de dieren. Die bekende snor! Rust zacht Jo!

Jan Schop
Goede reis grote vriend

“Ietjes pietjes wat meer structuur “

Dit zijn specifieke woorden en uitdrukkingen, die Jo Qualm mij al vroeg bijbracht ,in het lange opleidingstraject als keurmeester van cavia’s, kleine knaagdieren en konijnen. Met zijn eigenzinnige, en soms eigenwijze karakter was Jo voor mij ,en voor vele, een grote leermeester op het gebied van knaagdieren. Een pionier, vol humor en oog voor kleine details welke hij ook op uitmuntende wijze tot uiting wist te brengen in zijn vele tekeningen en illustraties. Samen hebben we vele leerzame keuringen mogen verrichtten op shows, waar bijna niemand van onze collega keurmeesters ooit van hadden gehoord. En de meest wonderlijke variaties en variëteiten op het keurplankje kregen.

Kennis werd gedeeld vol humor onder het Mom van :”scherp zijn en objectief en eerlijk blijven ten opzichte van mens en dier in het bijzonder, ongeacht het soort of afkomst.”

“Jonge mensen hebben de toekomst”, maar oudere zeuren vaak een beetje te veel” grijnsde hij vaak.

Een stortvloed aan woorden waar je soms geen touw aan vast kon knopen, maar pas later de verbanden kon ontrafelen.

Alles wat leeft had zijn belangstelling, waardoor er al snel  een goede band tussen ons ontstond. We raakte bijna nooit uitgepraat over onze liefhebberij, de kleindiersport in de breedste zin van het woord.

“Je moet het nu maar weten, Jochie” ik kap er mee” Met deze woorden gaf je per telefoon aan dat je ging stoppen met het keuren. We wisten allebei dat het reizen en de afstanden naar de tentoonstellingen je te zwaar was geworden. Maar je bleef tot het laatst nog konijnen houden en er  intens van genieten .En je bleef  met belangstelling , het zij op gepaste afstand ,de kleindiersport volgen.

Dankjewel Jo, voor je wijze lessen en de tijd dat we hier samen op deze aarde met elkaar mochten optrekken en delen.

Goede reis vriend.

Familie heel veel sterkte met het verwerken van dit grote verlies.

Fons Verrijdt

Fijne herinneringen

Fijne herinneringen heb ik aan de jaren dat ik Joh heb mogen kennen.

Bij Fauna Sport in Hellevoetsluis als jeugdlid al bij hem geschreven en aangedragen. Toen ik later als keurmeester begon heb ik veel van hem geleerd. Hier en daar kregen we theoretische en praktische scholing van hem. Later als collega keurmeesters altijd goed contacten gehad. Ik heb hem nog eens een foto gestuurd van een gele kleurdwerg welke in het Duitse konijnenblad stond. Hier was blij en trots mee. Zijn mindere momenten deelde hij ook mede. Een fijn iemand is heengegaan.

 

Jan Vijfvinkel
Architectuur en Genetica , eerst bouwen dan kleuren

Zo'n veertig jaar geleden ging ik voor t eerst naar de tentoonstelling met mn gerbils. Ik ontmoette daar meneer Qualm op een keuring . Enthousiast en inspirerend gaf hij fokadviezen en om deze kracht bij te zetten pakte hij je arm en wees naar t keuringsplankje : "Nee nee , ff zonder gekheid " en dan moest je luisteren he. Aan de keuringstafel was hij in zn element. Zijn status als keurmeester niet onbetuigd latend dirigeerde hij op charmante wijze de dames over de keuringsvloer , die welwillend alle opgedragen taken op zijn manier uitvoerden. Menig man maakte gekscherend een opmerking over de vrouwelijke schare die hem omringde. Daar stond hij dan, glunderend in zn witte jas. Op een aangename manier begaf hij zich altijd naar het middelpunt van de belangstelling, want manoeuvreren tussen de coulissen was niet aan hem besteed. Maar let wel , hij gedroeg zich altijd uiterst correct tegenover ''zijn'' assistentes. Natuurlijk namen zijn adviezen en verhalen wat tijd in beslag , maar dan had je ook wat. Fokgeheimen werden bevlogen gedeeld met fokkers " Nee nee ff zonder gekheid , dat moet je van me aannemen" en bleven uiteraard geheim. Op een andere show kwam hij dan weer in geuren en kleuren een anekdote vertellen zwaaiend met een krantenartikel als ondersteunend bewijs: Een voerleverancier uit Nederland was met Barbara Streisand en een gerbil op tv geweest . En of die gerbil nou naar Amerika ging of andersom dat weet ik niet meer maar het was een grandioos verhaal en de tijd vloog. Zelf was hij al fokker zeker niet onverdienstelijk : Zijn gele dwergkonijntjes waren befaamd. Uitgesproken kon hij zijn over Beginnersfout Numero 1 : ''Als het dier maar de goeie kleur heeft '' Daar kreeg hij grijze haren van zei hij dan. En zeer beslist :'' Eerst bouwen , dan kleuren'' . Hij woog de dieren in de hand en was teleurgesteld als het gewicht wat achterbleef. Ik heb de eer gehad aanwezig te zijn bij het uitreiken van zijn lintje. Welverdiend. De kroon op zijn werk. Hij was keurmeester in alle klassen. Op markante wijze heeft hij, eigengereid als hij was , op zijn manier een bijzondere stempel gedrukt op het verenigingswezen en daarbij een zinvolle en zeer volwaardige invulling gegeven aan niet alleen zijn leven , maar ook aan dat van anderen. Zijn tomeloze inzet voor de vereniging mag zeker niet vergeten worden : Hij droeg alle fokkers een warm hart toe , niet alleen in zijn functie als keurmeester maar ook als dierenliefhebber in hart en nieren .  Deze kleine schets van gebeurtenissen kunnen zijn persoonlijkheid nooit helemaal omschrijven want die bestond natuurlijk uit die grote snor en een klein hartje. 

''Ff zonder gekheid '', we verliezen toch een bijzondere keurmeester 

Lieve mensen , veel sterkte 

 

 

 

 

 

 

 

Alice Langeveld
Vaarwel

Ik kan me de kleindierensport niet herinneren zonder Jo Qualm. Als klein meisje keek ik al gefascineerd naar de man in witte jas met die enorme snor.

Veel jaren later nadat ik de overstap gemaakt had naar cavia's heb ik vele dingen geleerd over de 7 posities van de cavia en met name ook over de beharing van de langhaar rassen. 

Op één van mijn eerste keuringen zat hij mij van een afstandje te bekijken. Na mijn keuring kwam hij naar me toe en zei:" Meissie dat heb je goed gedaan. Jij komt er wel!" Dit gaf mij zelfvertrouwen. Je wist namelijk dat hij geen blad voor de mond nam en het niet mooier maakte dan het was.

Jo, dank voor alles. Rust zacht! 

Pieta Kraaijeveld 

Pieta Kraaijeveld
Een markant persoon uit onze hobby heeft ons verlaten

Ik heb mooie predikaten mogen halen bij u met mijn knagers.U was altijd erg direct met een opvallende humor.  Dat hoorde bij Jo Qualm net als de snor ! Jaren geleden vroeg ik eens : zou u voor mij Hollender muizen willen tekenen en chinense dwerg hamsters ?. U antwoord was : denk je dat ik daar tijd voor heb .

Enkele maanden later ging de keurkoffer open vol trots gaf u mij 2 pentekeningen

Ik ben enorm trots dat ik 2 echte Qualms hier aan de muur heb hangen. 

Jo bedankt voor alles wat je gedaan heb voor onze hobby.  

Wij wensen de familie en vrienden veel sterkte met dit verlies .

Peter en Saskia de Vries
De beste keurmeester van Nederland.

Hij wilde je graag alles leren met zijn schat aan ervaring.

Hij hielp iedereen maar vroeg daar niets voor terug.

Hij was een vrouwvriendelijke deugniet, dat zag je bij elke keuring.

Van muis(ongedierte zo als hij het noemde) tot vlaamse reus hij wist overal wat vanaf.

Er zijn genoeg verhalen te vertellen over deze markante man.

In mijn ogen de beste keurmeester ooit van Nederland.

Met respect neem ik afscheid.

Rust zacht Jo Qualm.

Peter Heskes
Alle lof voor Jo

Jo was een zeer markant figuur, kundig, onderhoudend en gezellig

Rein Slikker
Sterkte

Lieve Petra,

Wij wensen jou heel veel sterkte en kracht met het verwerken van het verlies van je lieve vader. 

We denken aan je in deze moeilijke tijd en met de gedachte dat je ouders altijd over je zullen waken.

Ook heel veel sterkte voor de rest van de familie.

Liefs 

Jeanine, Elly en Vivian

 

 

Collega's Shell Weena
Mijn mentor is niet meer.

Samen in de auto naar een keuring of de keurmeestersvergadering, jij sprak en ik luisterde. De vele verhalen over dieren en mensen, ik ga ze missen.

Zo vaak zei je: "hé, dat weet jij zeker niet hė?" Of het nou over een driekleur kat ging (dat moet altijd een poes zijn, want katers zijn nooit driekleur) paarden of iets over het verleden van een kleine knager, cavia of konijn, dan eindigde je met: "zo, heb je weer wat geleerd."

Jouw geheugen verbaasde mij iedere keer weer. Je wist precies welk dier op welke show had gestaan en wie gewonnen had. Ook tegen mijn Tomtom ging je vaak in. Dan riep je vol verbazing: waar ga je nou weer heen, ga maar zo en zo, dat is korte. Dat ding heeft er geen verstand van.

Je mopperde vaak, en niks hoefde voor jou. Dat lintje hoefde ook niet, maar je vertelde iedereen dat je een ridder bent en dat ze je met meneer moesten aanspreken.  Grapje natuurlijk, maar het gaf wel weer dat je er toch wel blij mee was.

Je vertelde me dat je niet gemakkelijk bent geweest voor je vrouw en kinderen. Maar je sprak altijd vol trots over je vrouw dat je het beste "wijfie van Westland" had en dat je kinderen toch goed terecht waren gekomen. Maar of je ze dat ooit verteld hebt, ik weet het niet. 

De knuffelkeuringen in de Vogelkelder vond je best leuk, natuurlijk geen echte keuring, maar die jonge moeders vond je wel interessant. Sjansen met de vrouwtjes en dan weer gewoon naar huis. Zo was je, mopperen, en ondeugend maar goud eerlijk.

Ik wens de nabestaanden veel sterkte met het verlies van deze bijzondere man.

Alexandra Klijn