phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Luus Mol

-
Ik kan gaan slapen zonder zorgen,
want slapend kom ik bij U thuis.
Alleen bij U ben ik geborgen.
Gij doet mij rusten tot de morgen
en wonen in een veilig huis.
Psalm 4

Uitvaartinformatie

De crematieplechtigheid zal plaatsvinden in de aula van crematorium Haagse Duinen, Wijndaelersingel 1 te Den Haag, op maandag 11 januari om 15.00 uur.
Aansluitend is er gelegenheid elkaar te ontmoeten in de ontvangkamer van het crematorium. Op deze uitvaartlocatie is het dragen van een mondkapje verplicht
 

Mocht u verhinderd zijn, of gezien de huidige omstandigheden liever niet aanwezig zijn, dan kunt u de plechtigheid ook via livestream bijwonen.
Wilt u de link ontvangen? Stuur dan een e-mail naar jjmvdtoorn@ziggo.nl en u krijgt de link met instructies toegezonden.
 

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Luus Mol

Deel deze pagina
Gecondoleerd

Gecondoleerd en heel veel sterkte toegewenst.

Rob en Nantita Vogel
Mijn allertrouwste cliënte

Lucia Mol was een van mijn allereerste cliënten in mijn vrijgevestigde

logopediepraktijk in Den Haag in het jaar 1976. "Zeg maar Luus", zei

mijn cliënte Lucia, en zij is mij en mijn gezin trouw geworden en gebleven.

In die maanden, dat zij de praktijk bezocht, was ik, haar logopediste, in verwachting en kwam onze eerste zoon op de wereld. Luus breide en

haakte en borduurde en stuurde kaarten, jarenlang, tot kort geleden nog,

toen zij haar allerlaatste verhuizing bekend maakte. Wij zijn Luus heel erg dankbaar, en ook Riet v.d. Toorn, die altijd groette, als Luus weer post verzond. De kleinkinderen hebben nog gespeeld met een gebreid popje,

door Luus gecreëerd. Luus was een levenskunstenares en zal door velen

intens worden gemist. Heel veel liefs van Marie-Thérèse, logopediste.

Marie-Thérèse C. de Jongh logopediste
In memoriam Luus Mol: ‘goedlachse vriendin-met-pretoogjes’.

De eerste dagen van dit nieuwe jaar 2021 kwamen in het teken te staan van het afscheidnemen van Luus Mol. In gedachten dwaalde ik terug naar ongeveer 65 jaar geleden, toen ik Luus leerde kennen; dat was nog voordat mijn tantes Riet en Luus elkaar hadden ontmoet.

Het was de tijd van verenigingsleven, waarin mijn tante Riet en haar iets oudere zus tante Dien actief waren in de padvinderij, die toen nog niet ‘scouting’ heette. Het was ook een tijd waarin je op straat een muziekkorps kon tegenkomen. Tante Dien sloeg op pauken in zo’n muziekkorps: de ‘Hollandse Schotten’. Dat was een drumband met tamboers, pijpers en hoornblazers die rode geruite Schotse rokken droegen. Die drumband kon wel aanwas gebruiken, en dus introduceerde mijn tante daar: mij en mijn nichtje ‘Coby, van oom Maarten’. Ik werd tamboer en mijn nichtje leerde fluit spelen. Dáár maakten we kennis met Luus Mol: een enthousiaste tamboer. Nu, zoveel jaren later, is het curieus te horen dat Luus nog steeds trommelstokken had, en ook demonstreerde daar nog goed mee overweg te kunnen.

Destijds oefende de drumband in een gymzaal, waar op een avond ook mijn tante Riet kwam kijken, om te zien of meespelen iets voor haar was. Ik zie nog voor mij dat mijn tante Riet zat te kijken, aan een zijkant op zo’n typische lage gymzaalbank, terwijl wij tamboers op een rij stonden te trommelen — Luus iets rechts van mij — wij met onze gezichten naar de kant waar Riet zat, en … ik zag dat de Luus en Riet vriendelijk naar elkaar keken, en eigenlijk al contact maakten.

De kennismaking met de drumband ging dus goed; een vonk sloeg over en … Riet kwam meespelen, als hoornblazer.

Om kort te gaan: Riet & Luus werden vriendinnen. Dat kregen we ook mee in het gezin waarin ik opgroeide, want tante Riet was regelmatig bij ons, en zij vierde bijvoorbeeld samen met ons vakantie; dat deden we toen nog op de fiets.
Voortaan kwam zij dus samen met Luus, haar ‘goedlachse vriendin-met-pretoogjes’. Ik zag hen evalueren tot ‘een stel’, en Luus werd lid van de familie.

Het was inderdaad de tijd dat iedereen fietste, … en stap voor stap gemotoriseerd werd, dat wel. Mijn ouders kochten hun eerste tweede hands auto en Riet & Luus schaften beiden een scooter aan. Later gingen Riet & Luus samen wonen. Zij werden voor ons “de tantes”, alhoewel ik altijd in mijn achterhoofd had dat Luus eigenlijk de vriendin was van mijn tante Riet.

Over de latere periode van hun leven zal mijn broer Jacques het woord voeren. Daarop heeft híj́ weer goed zicht, want als mantelzorger — samen met Ingrid — is hij al jarenlang steun en toeverlaat voor ‘de tantes’. Mijn deel van het verhaal wil ik graag afsluiten met het aanstippen van twee opmerkelijke recente zaken.

Tijdens de verhuizing — nog geen jaar geleden — van onze ‘tantes’ naar de Thuishaven, werden wij verrast door de ontdekking dat Luus volgens de Burgerlijke Stand, toch ook officieel al onze tante was. Riet & Luus zijn op het stadhuis met elkaar verbonden, en wel op 12 mei 1998, de dag waarop mijn vader 80 jaar werd. Wat had het mooi geweest als we op die dag dubbel feest hadden kunnen vieren. Helaas, wisten we het niet, … maar, op een andere verrassende manier zal die officiële verbintenis toch tot z’n recht gaan komen. Er wordt namelijk hard gewerkt aan een geïllustreerde stamboom van het ‘geslacht Van der Toorn’. Het mooie daarvan is onder andere dat straks — als wij allemaal geschiedenis zijn geworden — Luus daarin zal prijken als een loot aan onze familieboom, en wel als levenspartner van Riet van der Toorn.
Moge dat perspectief, op deze dag van droevig afscheid èn hierna, mijn tante Riet enige troost bieden.

Daarmee draag ik het woord graag over aan Jacques, mijn broer & jarenlang mantelzorger van ‘onze tantes’.

Johan, D. van der Toorn

Haagse Duinen, 11 januari 2021

johan.vandertoorn@tele2.nl

Tante Luus

Tante Riet gecondoleerd en veel sterkte met het overlijden van tante Luus.

Tante Luus, haar jongste broer was Hans (mijn vader).

Herinneringen: vakanties; eieren (dubbeldooiers van de Belgische boer), haar vrolijke lach, altijd gezorgd voor oma Mol Scheveningen, de kaartjes die we elkaar altijd stuurden.

En dit alles dus niet zonder tante Riet.

 

 

Linda Leferink-Mol
Gecondoleerd

Tante Riet,

Gecondoleerd met het verlies van Tante Luus, uw grote liefde.

Ik heb mijn kinderjaren heb ik veel van haar geleerd en van haar aanwezigheid genoten.

Ontelbare weekenden op de camping, vele malen op vakantie. Zag laatst nog dia's waarop we de grootste lol hadden.

Veel liefs en sterkte.

Maarten van der Toorn