phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
afb
afb

Nieske Boender - Visser

-
Morgen weer een dag, lieve mama. Maar nu zonder strijd.

Uitvaartinformatie

Onze moeder is in het CUVO uitvaartcentrum Haagse Duinen.
In verband met de huidige omstandigheden vindt de plechtigheid in besloten kring plaats.

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Nieske Boender - Visser

Deel deze pagina
Dag Nieske

We kennen Nieske nog geen twee jaar, maar in die tijd is Nieske belangrijk voor ons geworden. In moeilijke tijden was zij het die voor de deur stond met haar troostende schouder of nodigde me uit voor een kop thee. Op haar bank was altijd plek. Ik heb heel wat verhalen mogen horen. Over hoe ze haar man heeft ontmoet, haar gezin vroeger en  haar kleinkinderen. Onze eigen familie woont niet dichtbij, dus helemaal in deze rare tijden was het fijn om Nieske als lieve bovenbuuf te hebben. 

En wij hielpen haar graag! Met boodschappen doen of met die verdomde tv die toch elke keer maar weer op het verkeerde kanaal schoot. En hoe rot ze zich soms ook voelde, grapjes konden en moesten gemaakt worden. 

Mijn dochter Sofie ging graag naar Nieske: even kopje soep of boodschapje brengen en dan regelmatig met lekkers terug komen. We zullen onze pizza avond in de tuin in het zonnetje onthouden. En wat was het een avontuur om met Nieske en haar scooter op een langere wandeling te gaan, stoep op en af, de scooter er een paar krasjes bij maar wat was het leuk! 

Nieske vond het jammer dat wij tzt weer zouden verhuizen, wij keken niet uit naar haar moeten missen als buuf. Maar nu is het toch zover, het is stil boven, we missen je Nieske. 

Heel veel sterkte aan haar familie!

Liefs 

Josien en Sofie
Groot verlies

Zo’n lieve mooie en gezellige vrouw. Intens verdrietig en we zullen haar zeer missen. 
Veel sterkte voor de familie.

Vaarwel Nieske 🌹💕

Nicolette van Eck
Lieve Nieske

Wij waren jeugdvriendinnen van de Laakkerk, ieder weekend bij elkaar met nog 3 andere vriendinnen. Het waren leuke jaren, tot ieder van ons haar eigen weg ging in het leven.

Na 40 jaar kregen Nieske en ik weer contact. We bezochten elkaar regelmatig, maar de laatste tijd ging ik altijd naar haar toe. Ze kon niet meer van huis vanwege haar gezondheid. 

We hebben veel gelachen, Nieske haar humor en opgewektheid hielden haar op de been. We hebben ook veel over 'vroeger' gesproken, en over het leven in het algemeen, dat waren waardevolle gesprekken.

Het dringt nog niet goed tot me door, maar Nies ik ga je missen.

 

 

Marianne Kok
Een laaste groet.

Lieve Nieske,

Ruim 32 jaar met veel plezier, Buuf vriendinnen geweest, waarbij wij er altijd voor elkaar waren.

Onze kinderen samenspeelden op de stoep aan de Mient en de ritjes naar  het strand.

Toen zij niet meer mee gingen, met zijn tweeën, koffie/brood mee en op onze handdoeken, aan de vloedlijn genieten en beppen.

Later de vele wandelingetjes, om in beweging te blijven, tot dat ook niet meer ging.

Alleen in huis, maar gelukkig met Teuntje om je heen.

Aan dat alles is nu een einde gekomen, stil zonder jou Nieske, je hebt je leven geleefd.

Bedankt voor je vriendschap, Toke.

Toke
Empathisch

Wat een schrik toen het bericht van overlijden van Nieske kwam.
Van harte gecondoleerd aan alle familieleden en dierbaren.

De laatste keer dat ik Nieske telefonisch sprak wisselden we ervaringen uit van rouw en gemis. Ze zei rake en herkenbare dingen die mij hielpen te mogen rouwen. En nu is Nieske zelf heen gegaan.

Ik herinner haar als een empathische vrouw, met een eigen mening. Oog voor haar Imtech collega's aan de receptie-balie. Ze sprak met vreugde en liefde over haar gezin en over vrijwilligerswerk op het Westeinde. Wijlen Bert, haar man heeft mij nog aangenomen bij Imtech.
Ondanks ziekte en moeite kon ze humor aan de dag leggen, wat haar hielp. 

Ik denk dat Nieske ook troost in haar geloof vond. Heel af en toe sprak ze er weleens over. De eerste zin op de rouwkaart beste familieleden raakte me in dit verband. Ik vermoed dat het een gevleugelde uitspraak was van Nieske aan jullie, maar ik lees er een Eeuwige Dag in.
Ik bid jullie Gods nabijheid en veel kracht toe in deze zware dagen van afscheid nemen. 

Jeannette Remigius
Mijn lieve Tante Nieske

Mijn lieve tante is er niet meer, wat een verlies is dat. We hebben veel meegemaakt samen. Toen ik bij jullie thuis bij Oom Bert en jou mocht verblijven in een moeilijke periode in mijn leven. Wat een schat van een tantje was je. Je was altijd geintesseerd in mij en belde me ieder jaar met mijn verjaardag.  Dit jaar belde je niet en ik begreep daaruit dat het al niet zo goed met je ging qua gezondheid. 

Na het verlies van  Bert had je het zwaar, je maatje was weggevallen. Gelukkig heb je twee prachtige lieve zonen en schoondochters die er voor je zijn geweest.  En er nog steeds voor je zijn. En wat zal iedereen je missen Nieske. Ik ook.

nu mag je bij Oom Bert zijn en bij Cees je broer ( mijn lieve vader) 

Je bent en zit vooraltijd in mijn hart lieve Tante 💋

Marjon Bootsman-Visser
Sterkte
Lucie Kabos

Een schokkend bericht voor ons. Niesje   kennen we al vele jaren. Eerst als vrouw van.. Later als collega/gastvrouw bij het bedrijf. Zij was een plichtsgetrouwe medewerker met plezier in haar werk. Door de C omstandigheden is helaas persoolijk afscheid  niet mogelijk. Kinderen gecondoleerd met het verlies van jullie moeder. Het  vormen van een gezin was hun grote vreugde. Dat de mooie herinneringen aan haar jullie tot steun zal zijn. Sterkte toegewenst, Jacques en Ria Pouw

Familie Pouw
Rust zacht lieve Nieske

Eerst kende ik Nieske nog niet... Ik werd aangenomen bij Van Swaay & Scheeres als secretaresse van het Hoofd Personeelszaken, Bert Boender.

Bert vertelde wel over zijn zonen, Wouter en Erik, en ook over zijn vrouw Nieske, die hij liefhebbend altijd Niezel noemde. Als Nieske haar man belde op het werk, kreeg ze eerst mij aan de lijn en zij maakte altijd een vriendelijk praatje. Zo leerden wij elkaar in eerste instantie kennen. Later kwam ze zelf bij ons werken aan de receptie. Toen hebben wij veel gedeeld, veel gelachen ook, het was een mooie tijd.

Toen het bedrijf uit elkaar viel en Nieske werd overgeplaatst naar Leidschendam had zij het minder naar haar zin, ze miste veel van de collega's.  Ook ziekte heeft haar parten gespeeld en met Bert ging het ook niet altijd meer zo goed qua gezondheid.  

Wij hielden contact, soms meer soms minder, maar nooit elkaar uit het oog verloren. Het was altijd gezellig om nog eens langs te komen bij Bert en Nieske op de Mient.

Het overlijden van Bert ruim 2 jaar geleden  heeft er bij Nieske denk ik hard ingehakt. Ze waren al zo lang samen en onafscheidelijk. 

Op zijn uitvaart waren vele oud-collega's aanwezig en dat deed haar zichtbaar goed. Het was ook een prachtige dienst met veel herkenningspunten en ondanks de gelegenheid,  ook mooie weerziens.

Enige tijd daarna bezocht ik Nieske weer eens op de Mient. Nu alleen daar, best gek. Maar ze deed het nog goed alleen, had haar uitstapjes en boodschapjes bij de bekende winkeliers in de Vlierboomstraat, waar je haar zomaar kon tegenkomen.

En nu is zij er zelf niet meer...wat is dat dan snel gegaan.  Het doet me verdriet, het lijkt een tijdperk wat nu is afgesloten. De mensen waarmee ik mijn loopbaan als jong meisje met veel plezier begon, zijn helaas niet meer. Ik heb veel aan ze gehad en veel van ze geleerd. Nieske was een mooi mens!

Beste familie,  Wouter en Erik, ze was zo blij met jullie en met de kleinkinderen. Ik wens jullie allemaal heel veel sterkte.

 

 

Joyce de Niet
Mooie herinneringen aan Nieske

Ik ,Ronald Kraal, volle neef van jullie vader Bert, heb ondanks wij niet zoveel contact met elkaar hadden, toch mooie herinneringen  aan jullie lieve moeder. Nieske was oprecht, lief en heel zorgzaam voor haar man Bert en voor jou Wouter en Erik. Wat jaren terug ben ik op een zaterdagavond voor uren bij jullie ouders geweest en het was een zo genoeglijke avond, waarin ik jullie moeder nog zoveel beter heb mogen leren kennen. Nieske was zorgzaam ook had ze aandacht voor anderen. Mijn moeder , mogelijk hebben jullie daar wel eens van gehoord, tante Bep Kraal, die werd regelmatig door jullie vader en Nieske bezocht en dit was altijd door het toedoen van Nieske. Ja, jullie hebben een fijne en goede moeder aan haar gehad en ze was altijd zo trots op haar 2 zonen. Ze heeft geen makkelijk leven gehad, zeker de laatste jaren niet, nadat jullie vader is komen te overlijden en ze alleen kwam te staan en haar benauwdheden steeds erger geworden zijn. Ze was altijd in haar jongere jaren een vrolijke vrouw en hield best wel van leuke dingen gaan doen. Op een zoveelste trouwdag van jullie opa en oma , Huib en Hans Boender was ze zo gezellig en we hebben toen zeker ook door haar toen een zoveelstemeer mooi feestje gehad. Ze hield van dansen en plezierde graag een ieder. Jullie vader komt met Anneke en Hans uit het huwelijk wat er eerst geweest is tussen jullie opa Huib en Nel Kraal. Zij was een zuster van mijn vader. Nel kwam te overlijden op 34 jarige leeftijd, 2 maanden na de geboorte van jullie neef Hans. Opa Huib bleef achter met 2 jonge kinderen en een baby , maar leerde daarna de voor jullie oma Hans kennen en die zijn toen getrouwd. Dit wilde ik even uitleggen, waarom ik dus een volle neef van jullie nu overleden zijnde vader ben. Ik heb met mijn ouders de verkering mee mogen maken, die jullie vader met jullie moeder kreeg en deze verkering was zo goed en zo liefhebbend tegenover elkaar, maar deze buiten uitstraling werd veelal door Nieske weergeven.Nieske was toen al zeer kordaat en wist echt van aanpakken. Ze was altijd oprecht naar anderen en heel zorgzaam voor diegenen waar ze van hield! Ik heb echt hele mooie herinneringen aan jullie moeder. 

Ik wens jullie allen, haar nabestaanden heel veel sterkte toe, met haar nu gebeurde overlijden!

Ronald Edward Kraal

Erasmusweg 1181-K

2542 PW 's-Gravenhage

Email: koosron1@hotmail.com

Dhr. Ronald Edward Kraal
Sterkte

Gecondoleerd met het verlief van jullie moeder en oma.

Ik heb jullie moeder leren kennen via ons werk bij de Nederlandse Stichting voor Statistiek. We hadden een vast groepje waar we koffie mee dronken. Daar werden vele verhalen verteld, ook over de kinderen. Ze was erg trots op haar zonen!

Ook herinner ik me de leuke uitstapjes die we gemaakt hebben, van een Mexicaanse avond met veel lol tot een bustrip naar Brugge. 

Jaren later leerde ik Erik kennen via Remco bij het volleybal. In die periode ben ik ook nog een keer bij jullie ouders op bezoek geweest.

Ik wens jullie heel veel sterkte om dit verlies te dragen.

Liefs,

 

Lucie Kabos