phone icon-phone-24 arrow linkedin facebook twitter close mail print checkmark
aa
bb

Rick van den Broek

-
Ga nooit weg zonder te groeten
Ga nooit weg zonder een zoen
Want wie het noodlot zal ontmoeten
Kan het nooit meer overdoen

Uitvaartinformatie

Rick is in het CUVO uitvaartcentrum Haagse Duinen, alwaar geen bezoek.

Jullie kunnen Rick gedag komen zeggen en zijn familie condoleren in de aula van Haagse Duinen, Wijndaelersingel 1 in Den Haag, op donderdag 19 augustus van 18.30 tot 19.30 uur.

In verband met de huidige omstandigheden wordt de begrafenisplechtigheid in besloten kring gehouden en begeleiden wij Rick naar zijn laatste rustplaats op vrijdag 20 augustus.

Wel kunnen jullie deze plechtigheid volgen middels een livestream. 
Als jullie dat willen, kunnen jullie dat per email aangeven op afscheidrick20821@gmail.com, waarna de link je wordt toegestuurd.

Al jullie foto’s en mooie herinneringen aan Rick zijn voor ons heel belangrijk. Wij vinden het dan ook fijn als jullie deze met ons willen delen op www.cuvo.nl/condoleren

Vul uw e-mailadres in en wij sturen u een herinnering.

Benieuwd wat we met uw gegevens doen? Lees dan onze Privacyverklaring.

Later een bericht plaatsen?
Mail mij een herinnering

Berichten voor Rick van den Broek

Deel deze pagina
Rick je zal altijd ingedachten blijfen Vriend

Best Rick 

Ik heb jouw leren kennen in de strijp we chillde altijd bij de schild uiteindelijk werden we goei vrienden ons groep werd steeds closer  dat we zo wat bijna elke weekend wat wat leuks gingen doen of wat drinken bij me moeder in de kroeg bij kijkduin of dat we weer bij jouw thuis wat gingen drinken dat je ouders er soms gewoon gezellig  bij waaren  uit  we hielden bijde van auto's en motors uiteindelijk  had je motorrijbewijs  gehaald  en heb je een mooi motor gekocht  we hebben een paar keer  gereden aleen uiteindelijk hield het een beetje op vanwegen dat ik twee kinder heb gekregen  het contact werd iets minder maar we belde wel eens nog en paar wegen geleden  had ik je aan de leid en zijn je dat we echt weer eens rit  moesten gaan rijden aleen de dag gaat nooit komen  ik werd op ik had op dinsdag op regio 15 gelezen dat er een motorrijder overleden was op de a4  ik vond dat al erg aleen die dag werk ik gebelt door je broertje mike wat ik nooit had verwacht en kreeg ik het vreselijke nieuw dat jij op 9 augustus door een motorongeluk  was betrokken en dat je er niet meer was ik kon het niet geloven 

Rick ik zal je missen  vriend !♡

Ik wens familie  van der broek heelveel!! Sterke met dit verlies   

 

Roy hermans
Veel sterkte

Gecondoleerd en heel veel sterkte met dit plotselinge en veel te vroege verlies. 

Patrick Valerius
Rick, een man naar mijn hart

Lieve Ouders van Rick, 

Wat een schok moet dan voor jullie geweest zijn. Ineens stond alles stil. Ik heb Rick eind maart leren kennen vanuit de motorgroep Wie Rijdt ZH. Vanaf het eerste moment dat wij elkaar ontmoeten was er een enorme klik. Ik kom en kan nog steeds ontzettend om hem lachen. Zijn grappen en humor maar ook zijn serieuze kant heb ik mogen zien. Een heerlijk vent, sociaal en zorgzaam. Afgelopen vrijdag ben ik 50 jaar geworden. Mijn kids hebben geregeld dat heel veel bikers een videoboodschap hadden ingestuurd. Zo ook Rick. Ik heb begrepen dat dit niet zijn favoriete bezigheid was maar hij heeft het toch maar mooi gedaan. Als jullie zijn filmpje willen ontvangen, let me know. Het fotootje van Rick wat bij dit bericht zit komt uit zijn videoboodschap. 

Heel veel sterkte.

Armit den Drijver

Armit den Drijver (wie rijdt)
Een leeg bureau vlakbij

Beste familie en vrienden van Rick,

Wat een groot verdriet en verlies moet dit zijn!

Ik ken Rick als collega van het EGB, bij Defensie. Zijn bureau staat een paar meter van het mijne. Ik kan me zijn eerste werkdag bij ons als stagiair nog herinneren als de dag van gisteren.

Het was een fijne collega, altijd vrolijk en in voor een lach. Maar ook serieus als het om het werk ging. Hij wist waar hij het over had en had verstand van zaken.

Bijgevoegde foto is er een van een uitje met ons team. Hier hebben we groepjes gevormd die met elkaar een moordmysterie moeten oplossen.
Diezelfde dag zijn we ook naar het militair museum gegaan, mocht er nog behoefte zijn aan foto's daarvan, geef dan even een seintje.

Heel veel sterkte.

 

 

 

Cora, informatie- communicatie specialist EGB
Blonde krullen

Lieve Dennis en Kiek,

Wat te zeggen bij dit ontzettende grote verlies? Mijn allereerste gedachten aan Rick, is het allereerste moment dat ik hem zag. Voor het eerst bij jullie op visite. Ik wist dat er een klein manneke van een jaar of twee rond liep. En natuurlijk moest ik wat voor hem meenemen. Het werd een roze varkentje ( geen idee waarom)  Op het moment dat ik jullie kleine jongen zag, was ik verliefd op hem! Zo'n lekker stevig kereltje met blonde krullen. Hij stal meteen mijn hart. Ook al werd ons contact met de jaren wat minder, jullie zijn altijd in mijn hart blijven zitten. En als we elkaar weer zagen was het goed. Ik zal dat kleine blonde mannetje nooit vergeten. En de lieve mooie zoon  en broer voor Mike die hij uiteindelijk is geworden. Heel veel sterkte,

Liefs Anita Meijer

 

 

Anita Meijer
Rust zacht, Rick

De laatste keer dat ik Rick heb gezien, was tijdens ons bedrijsuitje met de Jumbo. Ook al werkte Rick al een tijdje niet meer bij ons, hij ging gezellig mee en deed fanatiek mee aan alle activiteiten. Als oud-collega kan ik me Rick vooral herinneren als een hele aardige jongen met een flinke dosis humor. Hij zal door velen ontzettend gemist worden.

Gecondoleerd en heel veel sterkte voor de familie en vrienden van Rick.

Liefs

Lisa Bakker

Lieve familie van Rick,

Geen woorden voor, zijn in shock. Rick was op het VMBO Reinier de Graaf vrienden met Maurice en Koen. Ik noemde ze altijd de 3 Musketiers, want ze waren altijd met z'n drieën. 

Wat een groot verdriet voor jullie, en wij wensen jullie heel veel sterkte en kracht om dit gemis een plek te geven.

Rust zacht lieve Rick!

Liefs, fam. Koen Sosef 

Familie Koen Sosef

We zullen Rick missen, hij laat een niet op te vullen lege plaats achter, een plek die voor iedereen een eigen waarde en betekenis heeft. 

Er was er maar een zoals hij, we zullen zijn collegialiteit, vriendschap, warme persoonlijkheid, zijn grappen en grollen maar zeker ook deze serieuze vent missen!

Ciao Rickkie!

 

 

Leo Eikelboom & Esther Dijkhuizen
Bijzonder en uniek

De wereld viel gewoon even stil toen ik dit nieuws te horen kreeg.

We hebben elkaar niet vaak gezien, maar wel heel heel heel veel geappt. Je bent door de jaren heen echt veel voor me gaan betekenen en ik kon alles bij je kwijt. Dan kwam er een goed advies of flauwe grap en moest ik toch altijd weer lachen, hoe hopeloos een situatie ook leek. 

De foto die ik erbij zet is alweer van een tijdje geleden. Ik had een hele zware dag en je wilde me opvrolijken. Daarom stuurde je me een foto van jou en je nichtje Kaya. Mijn dag was gelijk een stuk lichter :)

Rick, je was een bijzondere en unieke vriend voor mij en wat je voor mij hebt gedaan zal ik nooit kunnen terugbetalen.

Ik ga je ontzettend missen, maar nooit vergeten!

Jannette
Lieve Rick

Lieve Rick mooie herinneringen en foto's kunnen we hier delen. En vanaf het moment dat we dit verschrikkelijke bericht hoorde doen we hier niet anders dan herinneringen aan elkaar te vertellen.  En vaak schieten we dan hard in de lach.

Augustus 1998 bracht ik Victor voor het eerst naar de Jonge wereld.  In zijn klas zat een vrolijk jongetje met ontzettende pret ogen in een rolstoel wat Victor best interessant vond . Jij riep gelijk wij zijn vrienden hoor, mijn hart gestolen en vrienden zijn jullie altijd gebleven .

Victor sliep erg veel bij jullie en jij soms ook bij ons . Je had het onwijs naar je zin leerde Jasper samen met Victor de meest ondeugende dingen . En gingen dan slapen om 2 uur voelde ik dan een hand op mijn gezicht zag dikke tranen en je zei An ik vind jullie echt erg lief maar ik wil nu naar huis. En Dennis kwam je altijdhalen . 

Samen gingen jullie naar rava  om te voetballen en genoten jullie van alles, met ze allen naar ajax . De kampen en met jou was het altijd lachen. Op school een groepje met Jordy Lesley Vicor Mike, Giordanno  jij en nog meer jongens jullie waren echte vrienden .

Met je ouders was er ook een klik en in de zomervakantie  zijn  we 2 jaar met ze allen op vakantie geweest daar ook zo van genoten en gelachen  

De middelbare school zaten jullie niet meer bij elkaar en na een paar jaar kregen jullie allebei een andere vrienden groep en groeide jullie uit elkaar . Maar als we elkaar zagen was het goed en altijd een gezellig praatje . 

Lieve Rick vergeten gaan we je nooit en zou nog zoveel herinneringen kunnen  opschrijven .

Lieve Kiek,Dennis en Mike . Heel veel sterkte met alles en als we iets voor jullie kunnen betekenen doen we het graag.

 

Raymond,  Victor, Jasper en Anneloes

Anneloes
Ride In Peace

Ik kende Rick helaas niet persoonlijk. Maar moest altijd om hem lachen (via de app). We zullen met zijn allen zijn vrolijkheid en lach onthouden! Een groot gemis voor veel mensen..

Veel sterkte aan de directe vrienden en familie!❤

Ride In Peace!

Mitchell (Wie Rijdt? ZH chat 3)
wat een verdiet

Van harte gecondoleerd met het plotselinge verlies van Rick. Rick was een topgozer. Altijd vrolijk, goed gemutst, in voor een geintje, maar ook goed voor z'n werk. Hij wist waarover hij het had. Op de werkvlek op de kazerne in Utrecht kwam ik hem vaak tegen en dan hadden we zo ons praatje. Ik wens de familie, vrienden en collega's van Rick heel veel sterkte de komende tijd.

Andre van der Weide (Chef Staf EGB 2018-2020)
Oprechte deelneming

Beste Rick,

Veels te vroeg, ...woorden schieten te kort.

Dankbaar voor de fijne samenwerking!

Mijn medeleven naar vrienden, kennissen, collega's, maar bovenal naar je familie en je naasten.

Kolonel Peter Meijer Hoofd Bedrijfsvoering Defensie Gezondheidszorgorganisatie
Rickertttt!

Schoolopdrachten maken met Marije... man man man wat kregen we daar een hoofdpijn van. Tegen de tijd dat we (lees Marije) eindelijk wist wat we moesten doen (de deadline inmiddels enkele weken dichterbij) gingen we met frisse tegenzin aan de slag. Mensen interviewen op het buitenhof... moet toch lukken zou je zeggen. Eenmaal op het buitenhof aangekomen ff uitrusten, was toch zeker 10 minuten fietsen, we hadden wel een bakkie verdient. Naja nieuw energie gevonden en het eerste beste bankje uitgezocht, om er na 10 minuten achter te komen dat slap ouwehoeren met elkaar op een bankje niet resulteert in beantwoorde interview vragen. Dus maar op mevrouw 1 afgestapt, nope die had er geen zin in. Meneer 2 dan...? Nope die ook niet. Mevrouw 3 dan...? Weer geen succes. En toen dachten we, jupp 3x is scheepsrecht en we hebben het toch echt geprobeerd. Tijd weer voor een bakkie! En die bakkies, daar kregen we goede ingevingen van. Dus jij: "Lau, als jij jezelf nou eens inbeeld als een geitenwollen sok, stel ik je wat vragen. Moet je toch lukken" (Bedank Rick). haha. Binnen een half uur en wat McDonalds koffies verder 4 prachtige interviews bij elkaar gelogen om er weer een sublieme opdracht van te maken.

 

Rick, ik heb me altijd kapot gelachen met je! Het is dan ook niet te bevatten dat je er niet meer bent... Maak er daarboven net zo'n groot feest van als dat je bij ons altijd hebt gedaan!

Laurens Bruijs
Rick

Zoals zovelen heb ik rick maar 1 keer gezien. We zijn toen vanaf onze motorrit samen richting huis gereden. Ik zal hem altijd blijven herinneren als de blije, vriendelijke man waar ik me eerste ritje mee reed van "wie rijdt" ..⭐⭐

Carlo

Hoe dan?! Was mijn eerste gedachte toen ik te horen kreeg dat jij er niet meer bent. Ik weet nog dag 1 introweek IVK. 'rook je?' 'ja' 'top ik ook, peukie?'. En zo begon een kort maar krachtige vriendschap. Altijd gezellig maar ook iemand om goede gesprekken met te voeren. Werd het te zwaar? even een grapje ('zullen we nou weer leuk doen, gek') en weer door. Kinderachtig appen tijdens college's in de hoop dat een van ons zijn lach niet kon inhouden en de boel zou verstoren. Stappen met Jeroen en dan compleet bezopen door Den Haag lopen, al leek het altijd meer dat wij bezopen waren en jij nuchter. Discussies over welk accent dommer klonk, die van jou of die van mij. Het was een feestje om je te kennen. Ik ga je missen gek.

Lisa de Bruijn

Lieve Rick,

De lieve en grappig Rick, als ik aan je denk krijg een een glimlach op mijn gezicht. Wat heb ik vaak met jou gelachen. Ik heb je leren kennen via Malou en het klikte meteen. Wij zijn vaak uiteten geweest en altijd lag ik onder de tafel van lachen. We hebben wel eens een dubbel date gehad. Waarbij jij mijn date stal en 3 kwartier aan het roken was. Het is niet te bevatten dat je er niet meer bent. Niet voor mij, maar ik kan me al helemaal niet voorstellen voor je familie en vrienden.

Ik neem de leuke herinneringen met me mee, bedankt voor lachen.

 Voor familie en vrienden heel veel sterkte toegewenst in deze moeilijke tijd. 

Make them laugh in heaven Rick. ❤️

 

Cathy
Koffie..?

Aan zijn manier van binnenkomen wist ik welke vraag mij gesteld ging worden.. binnen 3..2..1.. Koffie? En dan stond hij in de deuropening te lachen.. Zet zijn spullen om de hoek en dan gingen we eerst even een bakkie doen. Bijkletsen over van alles en zo leerde ik Rick kennen als een lieve, zorgzame, goedlachse (konden elkaars gevoel voor humor enorm waarderen) zeer bekwame en professionele collega.

We hebben gelachen totdat de tranen over onze wangen rolde. Hij vertelde dat hij zijn vader aan het lachen had gemaakt maar die met een gebroken sleutelbeen bij elke schokbeweging pijn had.. Maarja hij probeerde zijn vader alleen maar op te vrolijken..

Ik kon niet meer stoppen met lachen niet zo zeer om het verhaal maar vanwege de lol die Rick had..

Ik was nieuw op functie maar Rick heeft me aan de hand genomen en me wegwijs gemaakt. Met al mijn vragen hoe klein ook kon ik bij hem terecht.

Toen het bericht van zijn overlijden binnen kwam via mijn leidinggevende kon ik het niet geloven..

Ik zat op dat moment in het buitenland en we hadden voor mijn vakantie nog grapjes zitten maken ivm de hele covid situatie.. 

Man, wat had ik graag nog met je gelachen en van je geleerd.. Ga je missen.. 

Lieve familie en vrienden van Rick,

Ik kan mij er geen voorstelling van maken hoe groot jullie gemis is en wens jullie dan ook heel veel sterkte..

Bedankt dat ik jullie Rick heb mogen leren kennen.

Liefs,

Veron Hofman

DGOTC

Veron Hofman
Geen woorden voor …

Onwerkelijk, dat is misschien het enige woord wat ik kan verzinnen nu. We (motor buddies) hebben Rick misschien kort gekend maar zelfs in die korte tijd was iedereen unaniem positief over de enorm enthousiaste en leuke persoonlijkheid van Rick. Vaak en veel praten we over Rick en dat zullen we altijd blijven doen. We kunnen ons niet voorstellen wat de familie nu door moet maken. Weet dat we allen aan jullie denken en intens meeleven. Heel veel sterkte te komende tijd.

Diederick de Roo
Rust zacht Rick

Elkaar enkele keren ontmoet en gesproken tijdens verschillende motor ritten.

Dank voor je glimlach en gezelligheid.

Christie Makkes
Rust zacht Rick

Rust zacht Rick.

Je bent veelste vroeg gegaan. Je stond nog met je (motor)fietsje voor het hek naar de grote mensen wereld te kijken.. nu kijk je van bovenaf naar de grote mensen wereld.

Rick waak over de mensen die je lief had...je zal altijd bij ze in hun hart mee gedragen worden.

Ik zal je herinneren als die grapjas op zn bike. Altijd dollen en lol..

Voor de nabestaande wil alle sterkte toewensen.. en laat het rustig indalen.. het echte rouw proces moet nog beginnen. En gaat nog lang duren. Het slijt. Maar zal je nooit vergeten. Zoek elkaar op en praat veel met elkaar. Geef elkaar liefde en begrip. Iedereen verwerkt het anders maar de pijn is niet anders.

Ik spreek helaas uit ervaring.. ik ben plotsklaps mijn broer verloren die nog vol in het leven stond. Een aantal jaar geleden. 

Jack Krebbekx
Rust zacht Rick.

Wij hebben Rick leren kennen tijdens zijn pubertijd. Hij zat in de zelfde klas als Sjoerd ( onze zoon ) tijdens de middelbare school periode. Sjoerd mocht Rick graag en vroeg of hij bij ons mocht blijven slapen. Als dorpelingen was dit best en dingetje :-) Een haagse gast bij ons in huis.

Toen Rick binnen stapte waren wij gelijk om! Een hele grote stoere jongen stapte op ons af met een zeer vriendelijke en lieve blik.  Wat een schat. Zoals jullie hem zelf  beschijven: een knuffelbeer. Wat een humor had deze haagse gast :-)

Helaas zijn wij Rick uit het oog verloren, het laast gesproken na zijn operatie. Hij kwam spontaan aan in Schipluiden.......zo leuk! Meerdere malen is Rick door zijn vader gebracht en heeft Sjoerd gelogeerd bij Rick. In die tijd waren zij maatjes en deelde lief en leed

 

Toen Sjoerd het bericht van zijn overlijden aan ons bekend maakte waren wij beide van slag.

Vol ongeloof willen wij jullie dan ook condoleren en sterkte wensen  met dit intense verlies. Wij hopen dat jullie met elkaar de kracht vinden om dit samen te kunnen verwerken met al jullie dierbaren. 

In gedachten zijn wij bij jullie. Nogmaals heel veel sterkte.

Warme groeten Aad , Arja en Niels Boks

 

Familie Boks uit Schipluiden
Heel veel sterkte

Woorden schieten tekort in het geval van een pijnlijk verlies. Ik wil een ieder die Rick lief heeft, kent of op een andere manier verbonden is met hem, heel veel sterkte wensen met het verlies van hem❤️
 

Lieve Rick, in gedachten maken wij nog vele motor ritjes samen, ik weet dat je bij ons bent en blijft ❤️
 

Rust zacht maatje🙏❤️

Norwin
Alle sterkte toegewenst

Familie, vrienden, collega's,

Wat een enorm verlies. Ik zag het ongeval op het NOS journaal, je schuift het opzij, omdat het waarschijnlijk ver van je afstaat. De volgende morgen hoor je dat Rick er niet meer is, heel dichtbij ineens. Genadeloos hard en zo definitief. Ik heb erg prettig met Rick kunnen samenwerken. Professioneel en gedreven en op zijn tijd losjes en ontspannen. Helaas te vroeg gegaan.

Alle sterkte toegewenst om dit gemis een plek te geven.

Een collega van de Kromhoutkazerne

 

Theo den Hartog
Rust zacht vriend

(16-08) Maandagochtend 7:00, een bericht van mijn nicht Sylvie of ik het al had gehoord van Rick? Ik was net wakker en moest even schakelen. 'Nee? Wat is er aan de hand?'. 'Rick heeft een motorongeluk gehad'. Gelijk daarachteraan kwam de rouwkaart. Ik lag nog in bed, maar op dat moment zakte alles onder mij vandaan. Ik kon het maar niet geloven, hoe vaak ik de kaart ook bekijk, het is nog steeds niet te beschrijven dat jij er niet meer bent.

Direct kwamen er zo veel verschillende herinneringen boven..

Ik heb Rick leren kennen op de middelbare school, Reinier de Graafpad in Delft. Wij kwamen in dezelfde brugklas terecht en direct hadden we een klik die nooit meer is weggegaan. Toch wel bijzonder, een jongen uit de stad en een jongen van het platteland, maar het voelde vanaf dag één heel erg goed.

Ik herinner mij Rick als een hele lieve, zorgzame, jongen en een hele goede vriend. Vooral zijn lach en zijn positiviteit zal ik nooit meer vergeten. Als Rick in een scheur lag, dan lag ik en de rest om hem en mij heen dat ook. Vandaar dat ik ook een glimlach op mijn gezicht krijg als ik aan jou en onze herinneringen terug denk.

Ik kwam in mijn middelbareschooltijd vaak bij Rick, Mike, Dennis en Angelique over de vloer. Toch nog best een stukje fietsen vanuit Delft (en al helemaal vanuit Schipluiden), dus het was fijn dat Rick op de scooter was, dan kon ik dat stuk lekker aan zijn schouder hangen. Ik vergeet nooit meer dat jij mij altijd probeerde te laten schrikken. Dit deed je door de bocht net even wat korter te nemen dan ik dacht, waardoor ik de stoeprand soms maar net kon ontwijken.. uiteraard ging dit ook weleens mis en ben ik ook weleens op mijn plaat gegaan haha!

Voordat we huize vd Broek binnen stapte, wel eerst even langs de Lidl of de AH in Wateringse Veld. We kochten eigenlijk altijd hetzelfde, appelringen (snoep) en een bepaald zak chips. Ik weet de smaak niet meer, want deze wordt niet meer verkocht, maar wat ik nog wel weet is dat deze zak aan het begin best pittig was voor Rick zijn mond, maar hier was hij gauw aan gewend! Eenmaal thuis aangekomen werden we altijd warm onthaald. Dat is ook iets wat mij bijstaat en waardoor ik mij ook prettig voelde bij Rick en zijn familie, de gastvrijheid. Ik voelde me altijd heel erg welkom en ik kwam daarom ook heel erg graag bij Rick en zijn familie over de vloer!! Gamen bij jou op de kamer, THC luisteren, waarna ik ook vaak bleef eten en we daarna weer door konden. Hierdoor werd het ook vaak later dan gepland, aangezien we de volgende dag wel gewoon naar school moesten..

Uiteraard was je ook bij mij thuis een graag geziene gast. Mijn ouders en broertje vonden het ook altijd gezellig dat je er was! De eerste keer dat je bij ons thuis kwam, zo vertelde mijn ouders later, kwam er een hele stoere jongen op ons aflopen en wisten ze niet wat ze konden verwachten, maar toen jij je eenmaal had voorgesteld en ging zitten, je eerste grapje maakte, wisten mijn ouders ook genoeg, deze jongen ziet er heel stoer uit, maar het is een schat!

Verjaardag waren ook altijd een feest, want gezelligheid kent ook geen tijd op de Lievensbergstraat. Helaas op deze avonden kon ik geen gebruik maken van Rick zijn schouder, dus moest ik of op de fiets of werd ik gebracht door mijn ouders en bleef ik na het feestje slapen. Later toen we van het Reinier de overstap maakte naar het Westplantsoen, leerde Rick ook andere vrienden van mij kennen (vrienden uit Schipluiden). Ook dit klikte goed, waardoor de jaren erna ik niet meer alleen van Schipluiden naar Den Haag en terug hoefden te fietsen.

Ik heb nog zo gigantisch veel goede herinneringen aan Rick, dat ik gewoon niet meer weet waar ik moet beginnen en waar het zal eindigen. Vandaar dat ik wil afsluiten met een laatste herinnering, die in mijn ogen onze vriendschap perfect omschrijft;
Gym en dan met name de Coopertest. En begrijp me niet verkeerd, Rick hield van sport en hij vond het ook echt leuk om te sporten, maar hardlopen... nee daar had hij destijds een hekel aan. Rick was altijd jaloers op het feit dat ik zo makkelijk kon lopen. Vandaar dat ik hem altijd wilden helpen. Rick wilde altijd graag fit worden, ik heb hem daarom ook een aantal keer meegenomen met hardlopen of we gingen samen voetballen. Zelfs op de fiets naar huis (de keren dat hij op de fiets was) reden we net iets harder naar huis dan hij gewend was. Ik probeerde Rick altijd verder te helpen. Zo ook die ene gymles. Per jaar heb je, als ik het mij goed herinner, 1 of 2 momenten dat ze dit soort testen afnemen. De eerste keer had Rick het niet gehaald en hij wilde het de tweede keer zo graag halen, dat ik hem voorstelde om hem samen te gaan lopen. Niet om op te scheppen, maar ik liep altijd vooraan en liep altijd meer meters dan gemiddeld nodig was voor deze test, dit wist Rick uiteraard ook. Toen ik dit aan hem voorstelde begon hij te glunderen, maar toch zei hij, zo bescheiden als hij was, neejoh, loop jij maar lekker, ik loop toch veel minder hard dan jij.. Maar nee, ik was vastbesloten om hem te helpen en we zijn samen begonnen. Het waren 12 lange minuten en ik weet eerlijk gezegd niet meer of we het minimaal aantal meters hebben gehaald, maar wij hebben het wel gedaan! Met zijn tweeën! En op dat moment telde niet het aantal meters, wat telde was dat we er voor elkaar waren en dat wij dit samen, als vrienden, hebben gedaan! De glimlach op zijn gezicht en de omhelzing achteraf, ik zal het nooit meer vergeten!!

De laatste keer dat ik je heb gezien was een paar jaar geleden in de tuin bij jouw ouders. Je was een tijdje daarvoor geopereerd en kwam spontaan langs bij ons in Schipluiden om te laten zien hoe trots je was! En terecht, want je zag er echt heel goed uit! Die avond in de tuin was je alleen na een half baco'tje naar je bed gegaan, ik weet niet wat je die avond ervoor had gedaan, maar ik heb je niet meer gezien hahah!
We hadden afgesproken om het nog een keer over te doen, maar dit is er helaas niet meer van gekomen.

Familie, heel erg veel sterkte in deze hele moeilijke tijd. Ik kan me niet voorstellen hoe groot dit gemis moet zijn, maar ik hoop dat jullie dit op een goede manier kunnen verwerken. In gedachte ben ik bij jullie!

Rick, gozâh, ik hoop dat je je rust kan vinden! Ik zal je nooit vergeten maatje!❤️

Sjoerd Boks
Een echte levensgenieter

Lieve familie en vrienden van Rick, 

Wat ontzettend onwerkelijk. Ik heb er geen woorden voor. Dit verdriet zal niet snel slijten. Ik wil jullie alles toewensen wat jullie maar nodig hebben, en dat is vooral elkaar. 

Ik herinner mij Rick als een open, grappige en (tikkeltje) eigenwijze levensgenieter. Altijd luid en ruim aanwezig, dat is één ding dat zeker is. Hij was 100% zichzelf en dat is het mooiste wat je kunt zijn in deze wereld.

Het doet dan ook pijn dat die wereld je nu moet missen, Rick. Rust zacht, topper.

Dewi
Dag lieve Rick

Ik herinner mij nog dat kleine ventje op familiefeestjes. Een klein handje dat stiekem boven de tafel kwam om razensnel wat worst of nootjes te pikken. Je ouders konden 100x nee zeggen, maar jij trok je er weinig van aan. Haha heerlijk!

Als ik je zag had jij altijd goede zin. Altijd vrolijk. Ondeugend, maar zo lief. Met heerlijke pretoogjes.

Ook toen je ouder werd veranderde die pretogen en je karakter niet. Je hebt hard gewerkt en was terecht trots op je uiterlijk. 
We zagen elkaar helaas niet vaak, maar ik zal je nooit vergeten.

Dag lieve Rick ❤️

Tante Tascha